• Amerikan Ulusal Güvenlik Ajansı (NSA)’da uzun yıllar çalışan eski ajan Wayne Madsen, İsrail’in “Büyük İsrail” planı çerçevesinde Kuzey Irak’ın da bir kısmını sömürgeleştirmeyi amaçladığını iddia etti.

    Wayne, İsrail ve İranlı Yahudi hacıların Türkiye üzerinden Musul bölgesine gideceği ve burada Hristiyanların yaşadığı toprakları satın alacağını kaydetti. Maysen, Musul bölgesindeki saldırıların da MOSAD tarafından bölgeyi boşaltma amaçlı yapıldığını ileri sürdü. Uzun yıllar NSA’da çalıştıktan sonra gazetecilik yapmaya başlayan Wayne Madsen’in Onlinejournal internet sitesinde yayınlanan analizi şöyle:

    “İSRAİL YAYILMACILARI, ZATEN BİLİNEN BATI ŞERİA VE GAZZE ŞERİDİ’NİN KONTROLÜNÜ ALMAK, SURİYE’DEKİ GOLAN TEPESİ’Nİ SÜREKLİ ELİNDE TUTMAK VE LÜBNAN’IN GÜNEYİNE YAYILMA NİYETİNİN YANI SIRA, KUTSAL KİTAPLA İLGİLİ ‘BÜYÜK İSRAİL’İN BİR PARÇASI OLARAK DEĞERLENDİRİLEN IRAK’IN BAZI BÖLGELERİNE DE GÖZ DİKTİ.

    İSRAİL İRAN KÜRDİSTAN’I SÜRGÜNLERİNİ DE İÇEREN BİNLERCE İSRAİL YAHUDİ KÜRTLERİNİ, ESKİ YAHUDİ DİNİ TAPINAKLARINDA HAÇ YAPMA ADI ALTINDA IRAK KENTLERİ MUSUL VE NİNOVA’YA DOĞRU TAŞIMAYI PLANLADIĞI BELİRTİLİYOR. KÜRT KAYNAKLARINA GÖRE İSRAİLLİLER KÜRDİSTAN BÖLGESEL HÜKÜMETİ (KRG) İLE KÜRT YAHUDİ VE DİĞER YAHUDİLERİN KRG KONTROLÜNDEKİ IRAK BÖLGELERİNDE İYİ ENTEGRASYONUNU SAĞLAMAK İÇİN GİZLİ BİR ŞEKİLDE ÇALIŞIYOR.

    ABD’LİLERİN 2003’TEKİ İŞGALİNDEN SONRA İSRAİLLİ KÜRTLERİN KUZEY IRAK’TA, TARİHİ YAHUDİ ‘MÜLKÜ’ OLARAK DEĞERLENDİRİLEN TOPRAKLARI SATIN ALMAYA BAŞLADIKLARINI KAYDEDİYORLAR.

    İSRAİLLİLER ÖZELLİKLE EL KUŞ’TAKİ YAHUDİ PEYGAMBER NAHUM VE MUSUL’TAKİ YUNUS PEYGAMBER TAPINAKLARI İLE KERKÜK’TE DANİEL PEYGAMBER MEZARI İLE İLGİLENİYOR. İSRAİLLİLER KÜRT BÖLGESİ DIŞINDAKİ YAHUDİ ‘MÜLKLERİNİ’ DE SAHİPLENMEYE ÇALIŞIYOR, ÖZELLİKLE DE IRAK’IN GÜNEYİNDEKİ ŞİİLERİN ÇOĞUNLUKTA OLDUĞU İKİ BÖLGEDE, NECEF YAKINDAKİ BABİL EYALETİNDE BULUNAN EL KİFL KÖYÜNDE EZEKİEL TAPINAĞI VE BASRA YAKINDAKİ MİSAN EYALETİNDE BULUNAN EL UZAYR’DA ESDRAS’IN MEZARI.

    İSRAİLLİ YAYILMACILAR “JUDE VE SAMARİ” OLARAK ADLANDIRDIKLARI BU TAPINAKLARI DA BATI ŞERİA VE KUDÜS KADAR “BÜYÜK İSRAİL”İN PARÇASI OLARAK DEĞERLENDİRİYOR. KÜRT VE IRAKLI KAYNAKLAR MOSAD, IRAK’TAKİ İSRAİL YAHUDİLERİNİN ‘MÜLK’ TALEPLERİNİN İHTİYAÇLARINI SAĞLAMAK İÇİN İSRAİLLİ ŞİRKETLER VE TURİSTLERLE BİRLİKTE ÇALIŞTIĞINA İŞARET EDİYOR.

    İSRAİLLİLERE ‘HRİSTİYAN SİYONİZM’ KONSEPTİNİ DESTEKLEYEN ABD’DEKİ EVANJELİST HRİSTİYAN ÇEVRELER TARAFINDAN PARALARI ÖDENEN YABANCI PARALI ASKERLER YARDIMINI DA ALDIĞI BELİRTİLİYOR.

    IRAKLI MİLLİYETÇİLERİ İSRAİL YAYILMACILIĞININ IRAK’TA ARALARINDA IRAK’IN ATANAN CUMHURBAŞKANI CELAL TALABANİ TARAFINDAN YÖNETİLEN KÜRDİSTAN YURTSEVERLER BİRLİĞİ’NİN DE BULUNDUĞU İKİ TEMEL KÜRT FRAKSİYON TARAFINDAN DESTEKLENDİĞİNİ İDDİA EDİYOR. TALABANİ’NİN OĞLU KUBAT TALABANİ, YAHUDİ EŞİ SHERİ KRAHAM İLE BİRLİKTE YAŞADIĞI WASHİNGTON’DA KRG’NİN TEMSİLCİSİ OLARAK HİZMET VERİYOR.

    İSRAİL’İN TOPRAK SATIN ALMA AKTİVİTELERİ KRG BAŞKANI MESUT BARZANİ TARAFINDAN YÖNETİLEN KÜRDİSTAN DEMOKRATİK PARTİSİ TARAFINDAN DA DESTEKLENİYOR. BARZANİ’NİN BEŞ OĞLUNDAN BİRİ OLAN BİNCİRFAN BARZANİ’NİN DE İSRAİLLİLERLE GÜÇLÜ İLİŞKİDE OLDUĞU BELİRTİLİYOR.

    İSRAİLLİLER VE SİYONİST HRİSTİYAN PARTİZANLARININ IRAK’A GİRİŞİ SADECE BAĞDAT DEĞİL TÜRKİYE ÜZERİ DE YAPILIYOR. İSRAİLLİLER TARAFINDAN İSTENEN TOPRAKLARIN BOŞALTILMASI AMACIYLA MOSAD AJANLARI VE HRİSTİYAN SİYONİST PARALI ASKERLER BAŞTA NİNOVA, ERBİL, EL HAMDANİYE, BARTALAH, TALASQAF, BATNAYAH, BASNİQAH, ELKOSHEVEN, UQRAH VE MUSUL OLMAK ÜZERE KELDANİ HRİSİTYANLARA KARŞI TERÖRİST SALDIRILAR SAHNEYE KOYDU.

    İSRAİL VE İTTİFAKLARININ SALDIRILARI GENELLİKLE EL KAİDE VE DİĞER İSLAMCI CİHADİSTLERE YÜKLENDİ. YÜZLERCE ÜNİVERSİTE ÖĞRETMENİ DE BU PLANIN PARÇASI OLABİLİR.

    İSRAİLLİLERİN NİHAİ AMACI MUSUL MERKEZİ VE ETRAFINDAKİ HRİSTİYAN NÜFUSU BERTARAF ETMEK VE YAHUDİ KUTSAL KİTABIYLA İLGİLİ TOPRAKLAR BÜYÜK İSRAİL’E BAĞLANANA KADAR TOPRAKLARI İSTEMEKTİR. İSRAİL/HRİSTİYAN SİYONİST OPERASYONU İKİNCİ DÜNYA SAVAŞI’NDAN SONRA İNGİLİZ MANDASI ALTINDA FİLİSTİNLİLERİN TOPLU GÖÇÜNÜN YENİ VERSİYONUDUR.

    HAZİRAN 2003’TE MUSUL’U ZİYARET EDEN BİR İSRAİLLİ DELEGASYON, İSRAİL’İN NİYETİNİN, BARZANİ’NİN YARDIMI İLE MUSUL’DAKİ YUNUS PEYGAMBER TAPINAĞI İLE MUSUL OVASINDAKİ NAHUM TAPINAĞI ÜZERİNDE İSRAİL DENETİMİNİ SAĞLAMAK OLDUĞUNU SÖYLEDİ. İSRAİLLİLER, İSRAİLLİ VE İRANLI YAHUDİ HACILARIN TÜRKİYE ÜZERİ MUSUL BÖLGESİNE GİDECEKLERİNİ VE IRAKLI HRİSTİYANLARIN YAŞADIĞI TOPRAKLARI SATIN ALACAĞINI SÖYLEDİ.”

    WAYNE MADSEN KİMDİR?

    ÇOK SAYIDA KİTAP VE YAZI YAZAN WAYNE MADSEN, 1994 YILINDAN BERİ WASHİNGTON’UN POLİTİKALARI, ULUSAL GÜVENLİK VE İSTİHBARAT DÜNYASI ÜZERİNE ARAŞTIRMA YAPIYOR. THE VİLLAGE VOİCE, THE PROGRESSİVE, CAQ, COUNTERPUNCH, VE MERKEZİ PARİS’TE OLAN INTELLİGENCE NEWSLETTER İÇİN YAZILAR YAZDI. MADSEN AYRICA GENOCİDE AND COVERT OPERATİONS İN AFRİCA 1993-1999 ( 1993’TEN 1999’A AFRİKA’DAKİ GİZLİ OPERASYONLAR VE JENOSİD) KİTABININ YAZARI.

    ESKİ BİR AMERİKA DENİZ GÖREVLİSİ OLAN MADSEN, BAŞKAN REAGAN DÖNEMİNDE AMERİKAN ULUSAL GUVENLİK AJANSİ (NSA) İÇİNDE DE YER ALDI. MADSEN AYRICA, NAVDAC (NAVAL DATA AUTOMATİON COMMAND), DIŞİŞLERİ BAKANLIĞI, RCA CORPORATİON, CSC (COMPUTER SCİENCES CORPORATİON) İÇİN DE ÇALIŞTI.
  • Mossad'ın Suriye Lideri Hafız Esad'ın idrarını çalarak analize tabi tutup, hangi ilaçları aldığını tespit etmesi, ilaçlardan yola çıkarak ne kadar ömrünün kaldığını ve kalan ömründe Golan Tepeleri konusunda ne yapacağını görmeye çalışması, biyografik istihbaratın mükemmel denecek örneklerindendir.
  • 500 m mayınlı arazi olduğu için uzaktan uzağa nişanlısı ile megafonla konuşuyor. Konuştuklarını dağlar taşlar, herkes işitiyor.
  • 5- İsrail ve Suriye arasındaki Golan problemini çözüme ulaştırmak yönünden Lübnan'ın büyük bir bölgesinin Suriye'ye verilmesi gerekmektedir."
    Soner Yalçın
    Sayfa 480 - Doğan Kitapçılık
  • Son yüzyıl içinde Hitlerin Yahudi soykırımı yaptığını çoğumuz duymuşuzdur. Efendim gaz odaları, ceset yakma fırınları, toplu biçimde ateşte insanları yakmalar filan. Resmi veya adına ne derseniz deyin, işte o rakamlara göre 6 milyon Yahudi insanı soykırıma uğramıştır. Peki bu ne kadar doğrudur? Meşhur Auschwitz toplama kampında yaşananlar gerçek midir? Çekilen bazı fotoğraflar ve sonrasında yapılan dram filmleri bu soykırım iddialarını daha da güçlendirerek insanlığa fayda mı zarar mı veriyor? Fransız Yazar Garaudy, bu soykırım iddialarına tarihi belgelerle değiniyor. Hem de büyük bir titizlikle. Nitekim Fransa'da yayınladığı kitabı yasaklı duruma düşüyor ve kitabını bazı ülkelerde basmak zorunda kalıyor. Çünkü eserinde değinmiş olduğu esas konu, katledilen Yahudi insanların üzerinden prim yapmaya çalışan Yahudi lobisi. Nazi Almanyası döneminde yüzbinlerce insanın özellikle Yahudilerin kamplarda veya bazı şehirlerde eziyet görmesi, öldürülmesi, birtakım zengin Yahudilerin, bugünkü İsrail'e göç adı altında yerleşerek, büyük güce(İsrail'e), bir medeniyetin temelleri atılma şansını veya sebebini oluşturmuştur.

    Öncelikle kitapta dikkatimi çeken Gaz odaları konusu. Birkenau'da bulunan 46 adet fırın günde 4400 ceseti yakıyormuş. Lagace adlı bir kişi de, bu fırınların teknik özellikleri bakımından günde en fazla 150 gibi bir ceseti yakacağını söylüyor ve 4400 sayısı iddiasını imkansız ve saçma buluyor. İşte bu türden açıklamarla yazarımız derinlere iniyor ve belgelerle sunum yapıyor. Gaz odalarının fotoğrafı dahi olmadığını, ileriki yıllarda Yahudilerin birkaç kopyasını yaparak insanlığa bir dram sahnesini sergilediğini bahsediyor. Tabii asla red etmiyor. Çoğu insanın gerçekten zulüm gördüğünü, ağır işlerde çalıştığını, tifüs ve koleradan yaşamlarını kaybettiğini bir bir açıklıyor. Tabii ilerili yıllarda Nuremberg Mahkeme ve diğer kuruluşlar, ölenlerin sayısının 6 milyon değil de, 1 milyondan biraz fazla olduğunu açıklamışlardır. Peki azımsanamayacak bu 5 milyon sayısı nereden çıktı?

    Şimdi de İsrail ve Filistin konusu hakkında eser ve yazarın bağlantısından biraz bahsedeceğim; Bazı Yahudi kesimlerinin açıkça söylediği bir metin vardır: '' Bizim gelip yurtlarını ellerinden alıp dışarı attığımız anlamda değil ama gerçekten var olmadıkları için Filistin halkı biye bir halk yoktur.'' Aslında bu söz ne kadar açık ve nettir. Yani İsrail Filistin yok olup kendileri tamamen hakim oluncaya kadar kimseyi dinlemeyecektir. Bu savları gerek Dünya politikalarında izlediği güç gösterisi, gerek Abd Başkanlarının Yahudi lobisine itaatleri manasında değerlendirebiliriz. Bu kitabı okudum, gerçekten şok oldum bazı yerlerde. Mesela 1967 yılında İsrail Golan Savaşı bahanesi için ABD gemilerini bombalıyor. Hem de bile bile. İşte vaad edilmiş topraklar için dolarlarının gücüne sığınan İSrail kardeşini vuruyor ve kimsenin aklı almıyor. İşte burada Yahudinin ne şeytani bir güçte olduğunu anlıyoruz.
    Tabii bununla bitmiyor. Malum kampta bulunan ateş çukurları diye bahsedilen yerlerin birer bataklık olduğu ve buralarda bu ateşlerin yakılamayacağı tespit edilştir. Bir de edebiyat yönü var ki, burada da karşımıza Yahudiler çıkıyor. #29614705

    Aslına bakarsanız İsrail Devleti, ne Yahudileri ne de tüm ırkları düşünüyor ve de onlara saygı duyuyor. Tamamen vaad edilmiş topraklar ve üstün ırk inancı ile hareket ediyorlar. Bu uğurda önlerine kim çıkarsa hem ekonomi hem askeri güç kullanacağı çok bariz. Dünyaya bakıyorum da kimsenin gıkı çıkmıyor. Çünkü her yönüyle 'gizli'/ 'lobi' bir güç var ortada. İnancımdan dolayı derim ki Allah ve yolundan ayrılırsak bizler de bu lobinin kölesi olacağız ve oluyoruz da. Soykırım hiçbir zaman iyi değildir ve ölü sayısının rakamsal değeri olmasa da bu sayıların abartılması da tarihi açıdan asla hoş karşılanmaz. Ve genel olarak bakmak lazım. Bir yandan Nazi katliamlarını unutmayacağımız gibi, bir yandan da Dresden, Hiroşima ve günümüz Halepte yaşanan katliamları da unutmamalıyız. Yahudi insanlarının yasını tutan zihniyet, Suriye'de ve diğer ülkelerde acımasızca yitip giden canları, öldürülen bebekleri ve yine gaz odası mantığıyla hareket eden kişiler, fosfor ve klor gazlarıyla can çekişip ölen onbinlerce insanın da yasını tutacak mı?
  • Asimov'un milyarlarca gezegene yayılmış galaktik imparatorluğun Hari Seldon adında bir bilim adamı tarafından psikotarih adıyla hayata geçirdiği bilimsel metod ve bilgi aracılığıyla karşı karşıya olduğu yıkımı minimum zararla atlatma sürecini anlatan Vakıf serisinin 5. kitabı Asimov kitabı olmanın getirdiği tipik özellikleri barındıran, serinin önceki kitaplarına kıyasla heyecan düzeyi daha altta kalan bir eser.

    Her şeyden önce Vakıf ve Dünya'yı kesinlikle İnkılâp Kitabevi'nin baskısından okumamak gerek; çünkü kitabın vereceği keyfin önemli bir kısmı berbat çevirisi nedeniyle gerçekten heba oluyor. İthaki'nin yeni baskısını beklemek çok zaman alabilir diye sahaflardan aldım kitabı, pişman da oldum demek istemiyorum, ama pişmana yakın bir duruma da geldim; zira çevirmenin işkence etmek niyetiyle cümleleri katlettiği bir çeviri bu.. Örneğin Üç Robot Yasası'nın yeni yasası olarak Sıfırıncı Yasa yerine Zeroth adını kullanabilmesi (zero=sıfır, th=-ıncı)... bilmem ki ne desem..Cümlelerin çok büyük bir çoğunluğunda "-dır, dir" eki kullanılır mı? Konuşurken böyle mi konuşuyoruz? "Gelmezsen üzüleceğimdir".. Çevirmen bir çok cümlede bu hataya düşüyor. Bu da doğal olarak kitaptan soğutuyor insanı.

    Ayrıca Vakıf Ve Dünya serinin bir önceki kitabına da saygısızlık yapıyor diyebiliriz. 4. kitap olan Vakıfın Sınırı'nda dünyanın adı Arz ve bütün kitap boyunca böyle kullanılıyor. Bu kitapta ise Arz kelimesi hiç bir şekilde kullanılmıyor. Neden peki?

    Kötü çeviriyi bir kenara koyarsak Vakıf ve Dünya, serinin en heyecansız kitabı; çünkü bu sefer politik oyunlar, dolaplar yok; iktidar oyunları bizi şaşkına çevirmiyor; karşımızda yeni bir Seldon krizi yok; 4. kitapta tanıştığımız Vakıf üyesi Golan Trevize ve arkadaşları dünyayı arıyorlar. Bütün kitap dünyayı aramaktan ibaret. İmparatorluk gezegenlerinde her şeyin kökeni olan bir gezegenden söz ediliyor; orası da dünya elbette. Yirmi bin yıllık galaksi imparatorluğu tarihinde köken sorunu bir şekilde görmezden gelinmiş... ama işin aslı elbette öyle değil. Asimov bu kitapta karakterlerimiz yasak gezegenlerde dünyanın izini ararken farklı insan kültürleri, farklı cinsiyet özellikleri taşıyan insan topluluklarını da anlatıyor; Ursula K. Le Guin'in yarattığı dünyaları düşünürsek çok ama çok yavan kalıyor yazarın dünyası, ama yine de ilgi çekmediğini, kitaba ve bütün serinin kendine özgü yavanlığına yakışmadığını da söyleyemeyiz.

    Asimov 5. kitapta da olayları robotlara, yapay zekâlara, robot yasalarına, ait olma temasına bağlıyor; okudukça genişleyen ve bizi içine alan Asimov dünyasının kuru cümlelerden oluşan ve karakterleri gelişemeyen, arada bir derinlik hissi veren yapısı bir edebiyat tadı kesinlikle vermiyor,elbette dil ve anlatım çok önemliyse bizim için; çünkü betimlemeler yine basit, yazar süslemekle uğraşmıyor, her neyse onu vermeyi, onu göstermeyi istiyor. Bu durum yazarın tarzına alışınca rahatsızlık vermiyor elbette, bu süssüz, neredeyse renksiz bilimkurgu dünyasında herşey renklendirilmemiş uzay fotoğrafları gibi: gerçekler ve önce ilgi çekiciler, ama renksizler ve çok da uzun süre ilgimizi ayakta tutamazlar gibi. Bu yavanlığın arkasında yükselen fikirler, düşünceler, yepyeni bir evren yaratma ve bu evreni şiddete minimum düzeyde başvurarak, özellikle 4. kitapta tanıdığımız ve bu kitapta da süren bir Gaia gezegeni düşüncesi- yani ekosistemle bir olmuş canlılar, insanlar, varlıklardan oluşmuş bir galaksi cenneti düşüncesi Asimov'un politik görüşlerine de uygun bir vaha yaratmak derdinde olduğunu düşündürüyor.

    Asimov'un dünyasını bilimkurgu okuyan herkese muhakkak öneriyorum.
  • Suriyeliler de İsrail karşısında fazla dayanamadılar. İsrail kuvvetleri Golan Tepeleri'ni aldıktan sonra, Suriye topraklarında ilerlemeye başladılar. İsrail kuvvetlerinin ilerleme istikameti Şam'dı. İşte tam bu sırada, 10 Haziran günü Sovyetler Amerika'ya başvurarak, İsrail ilerlemesi durdurulmadığı takdirde, "askerî harekât" da dahil gerekli tedbirleri alacaklarını bildirdiler. Bu sırada İsrail kuvvetleri, Şam'a 40 mil mesafedeki Kuneitra'ya girmiş bulunuyordu. Dolayısıyla, İsrail Kuneitra'da durdu ve o gün saat 16:30'da da İsrail ile Suriye arasında ateşkes başladı. Altı Gün Savaşı böylece sona ermiş oluyordu.

    Okurun Notu: Ruslar Suriye rejimini geçmişte de kurtarmış.
    Fahir Armaoğlu
    Sayfa 632 - Timaş Yayınları, 20. Baskı