• 412 syf.
    ·Beğendi·Puan vermedi
    Bu kitabı her okurun okuması gerektiğini düşünüyorum. İçerisindeki bilgilerin tamamı doğrudur demiyorum, daha doğrusu bilemiyorum. İyi hazırlanmış bir kitap olduğu belli. Aşağıdaki bilgileri ve daha fazlasını okumak istiyorsanız okuma listenize bir an önce ekleyiniz.


    14 milyar yıl önce evren oluşmaya başladı.

    4 milyar yil önce ilk organizmalar oluştuğu düşünülüyor.

    2,5 milyon yil önce evrimcilere göre ilk insanlar maymundan evrimleşti.

    Ilk insan türleri:
    Homo rudolfensis, homo erectus, homo neandertalensis, homo soloensis, homo denisova.

    800bin yil önce ilk insanların ateşi kullanmaya başladığı düşünülüyor.

    400 bin yıl önce insan türleri büyük av hayvanlarını avlamaya başladı.

    150 bin yil önce ilk Doğu Afrika'da Homo (insan) sapiens (zeki) varlığı kabul ediliyor. Bizim türümüz.

    70 bin yıl önce insan bilişsel devrim yaptı. Dil becerisi bu süreçte kazanıldı. Diğer insan türlerini bu zamanlarda ortadan kaldırdığı düşünülüyor.

    32bin yıl önce Almanya'da Stadel mağarasında aslan adam fildişinden yapılmış.

    30bin yıl öncesine ait Fransa'da chauvet pont d'arc mağarada duvarda insan el izi bulundu.

    12bin yıl önce tarım devrimi gerçekleşti.

    Köpekler evcilleştirilmiş ilk hayvandır. Tarım devriminden önce evcilleşmis olabilir, kesin tarih yok.

    M.Ö. 3500- 3000 Sümerliler yazıyı icat etti.

    M.Ö. 2250 İlk imparatorluk Büyük Sargon'un Akkad imparatorlugudur.

    M.Ö 1776 Babil'de Hammurabi Kanunları

    M.Ö 1000 yıllarında
    Hindistan'da Jainizm ve Budizm (Siddhartha Gautama)
    Çin'de Daoizm ve Konfüçyüsçülük
    Akdeniz havzasında Stoacılık, Sinizm ve Epikürcülük inanışları yaygındı.

    M.Ö. 640 ilk madeni Para, Türkiye'nin batısında kurulmuş olan Lidyalılar tarafından Lidya kralı Alyattes emriyle basıldı.

    M.Ö. 500 civarı İran'da Kral 1. Darius'un emriyle kazınmış yazıtlar 15 metre yüksekliğinde, 25 metre genişliğindedir.

    M.Ö. 550-330 İlk Pers devleti Ahameniş İmparatorluğu Zerdüstlük dini vardı. Iyi tanrı Ahura Mazda, kötü tanrı Ehriman arasında mücadele.

    MÖ 412 - MÖ 323 Diyojen, Kinik felsefesinin öncüsü ünlü filozoftur. Sinop'ta doğmuş Korint'de ölmüştür. Büyük İskender ziyaret ettiğinde söylemiş olduğu "Gölge etme başka ihsan istemem" sözü ünlüdür.


    M.S. 224-651 Sasani Imparatorluğu dönemi zerdüştlük resmi din oldu.

    M.S. 306 Roma imparatorluğunda Konstantin tahta çıktı. Hristiyanlık daha sonradan roma'nin resmi dini oldu.

    M.S. 900 civarı 10'luk sistemdeki rakamlar kullanilmaya basladi. Araplar bu sayı sistemini, hintlilerden öğrenip avrupaya yayılmasını sağlamıştır. Daha önceden 6’lık sayı sistemi kullanılıyordu. 24 saat ve 360 derece bu sayı sisteminden gelmektedir.

    Hintlilerde kast sistemi, osmanlilarda din, amerikalilarda ise irk siniflandirmasi vardi.

    M.S. 1199'da İngiltere kralı Richard sol omzundan okla vuruldu. Kangren olan omuzu iki haftada krali öldürdü.

    M.S. 1281 Moğol Kubilay han, Japonya'yı işgal etmeye kalkıştı.

    M.S. 1492 12 Ekimde Kristof Clomb İspanya'dan yelken açarak Amerikayi keşfetti.

    M.S. 1519 Hernan Cortes adlı İspanyol ve arkadaşları Aztek imparatorluğunu (Bugünkü Meksika'yı) fethetti.

    M.S. 1522 Macellan dünyanın etrafını turlayıp İspanyaya döndü.

    M.S. 1532 İspanyollar Güney Amerikadaki İnka imparatorluğunu yok etti.

    M.S. 1568'de Protestan Hollandalilar, Katolik Ispanyollara ayaklandı ve sekiz yilda bağımsızlığını kazandı.

    M.S. 1572 Ağustos 23'de Fransız Katolikleri, 10bin Fransız Protestan’ı 24 saatten az bir sürede katletti. (Bartholomew Günü Katliamı)

    M.S. 1590-1651 Kösem Sultan kadın olduğu halde oğlu 4. Murat, torunu 4. Mehmet'in naipliğini yaptı.

    M.S. 1602 VOC ( Verenigde Oosindische Compagnie) Hollanda’nın anonim şirketi kuruldu. VOC tüccarları 1603'te Endonezya'ya ticari amaçla gitti. 1800'de Endonezya’nın kontrolünü eline aldı ve 150 yıl Hollanda kolonisi yaptı.

    M.S. 1606 ilk Avrupalı, Avustralya kıtasına ulaştı.

    M.S. 1674 ilk mikroorganizma Anton van Leewenhoek ev yapımı mikroskopuyla bir damla suya bakarak farketti.

    M.S. 1687'de Isaac Newton Doğal Felsefenin Matematiksel İlkeleri kitabını yayınladı.

    M.S. 1723-1790 İskoç iktisatçı Adam Smith 1776'da yazdığı wealth of nations kitabıyla modern ekonominin babası olarak kabul edilen ekonomist serbest piyasa savunucusu.

    M.S. 1776 Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi.

    M.S. 1798 Fransız Napolyon mısırı işgal etti.

    M.S. 1815 Metternich sistemi, statükonun silah zoru ile korunması.

    M.S. 1820’lerde Alüminyum keşfedildi. Uzun yıllar altından pahalıydı.

    M.S. 1830 İlk ticari demiryolu İngiltere’de yapıldı.

    M.S. 1858 Türkiye'de ilk demiryolu İzmir'e İngilizler tarafından yapıldı ve işletildi.

    M.S. 1880'de İngiltere’de tüm zaman çizelgelerinin Greenwich'e göre düzenlemesini zorunlu tuttu. Tren şirketleri yerel saat farklarından sorun yaşadığı için bunu gerçekleştiren ilk ülke oldu.

    M.S. 1945 16 Temmuz, ilk atom bombası patlatıldı. Nükleer fizikçi Robert Oppenheimer tarafından New Mexico’da kontrollü bir şekilde.

    M.S. 1954-1962 Cezayir Bağımsızlık Savaşı. Fransızları yendiler.

    M.S. 1958 Clennon King adındaki siyahi bir öğrenci Mississippi Üniversitesine başvurdu diye, duruşmayı yöneten yargıç tarafından akil hastanesine kapatıldı.

    M.S. 1964 Brezilyada askeri darbe oldu ve ülkeyi 20 yıl boyunca yönetti.

    M.S. 1966'ya kadar beyaz olmayanların Avustralya'ya göç etmesi engellendi.

    M.S. 1969 20 Temmuz, Neil Armstrong ve Buzz Aldrin Ay'a ayak bastı.

    M.S. 1989'da Sovyet imparatorluğu Mihail Gorbaçov zamanında dağıldı. Komünizm sistemi çöktü.

    M.S. 1990 Irak Kuveyt'i işgal etti.
  • Tanrı'yı ve Tanrı'nın kulu olarak kendini düşündün; şimdi sana kendi başına uygulaman için vereceğim öğütleri kavra. Her gün gökyüzüyle irtibata geçtiğin, zihnini ilahi varlığın imgesine göre eğit ve biçimlendir; tüm erdem lütuflarını öğren; bu konuda yeteri kadar bilgi sahibi ol; insancıl, nazik, sevecen ol; insanlar sana rahatça ulaşabilsinler; zavallı insanları sert bir yargıyla korkutup üzme; böylesi durumlarda kaderlerini kademe kademe ögrenmelerine imkan tanı; Tanrı'nın onlar hakkındaki yargılarını değiştirmesi için, bu insanları Tanrı'nın çağrısına yönelt; alçakgönüllü ol; eğitimli, uygar, ağırbaşlı insanlarla ilişki kur; başkaların varlıklarına göz dikme; fakirlere para ver hem de bedava yargıda bulun; hiç bir dünyevi zenginliğin seni hatalı yargılara sürüklemesine ya da sanatın olan bu ilahi bilime gölge düşürmesine izin verme. İyi insanları sev; bu sanatı icra eden insanları takdir et. Genel kanıyla ters düşebilecek yargılarda bulunmaktan çekinme. Kendine uygun bir eş seç; çok sayıda arkadaşın olmasından neşe duy; mahkemelerden ve anlaşmazlıklardan uzak dur; aşırıya kaçma ve her bilimi öğrenmeye kalkışma; inançlı ve karalı ol; inancına bağlı kal ve dostun da olsa düşmanın da olsa kimsenin sırlarını ortaya dökme. Herkese iyi yaşamalarını öğütle; sen de insanlara iyi örnek ol; dönemin modasına kapılma; anavatanını sev, düşmanın bile olsa kimseyi azarlama; hakkında kötü konuşulsa bile sinirlenme; Tanrı hiç bir günahı cezasız bırakmaz; tüm kötülüklerin öcünü alır.
  • 183 syf.
    ·Beğendi·10/10
    Bu gördüğünüz küçük kitap küpçük bir hazine. Okudukça notlar aldım ve bu ufacık kitapçık için kocaman bir tanıtım makalesi hazırladım. Bizim bu yüzyıldaki farkındalıktan uzak iman anlayışındaki düştüğümüz acziyetten olsa gerek kitaba kapağından genel bir bakıldığında "Abdullah olmak", "Kul olmak" başlığını görünce pek dikkatimizi çekmiyor, bizde pek bir merak uyandırmıyor, yeteri kadar etkilenmiyoruz. Biz de kuluz elhamdülillah, kulluk ne demek sözde biliyoruz zannediyoruz. Oysa ki daha kitabın takdim bölümünde o kadar etkileyici rivayetler var ki, sözden ve gönülden anlayan bir insan, aktarılan makam ve mevki karşısında gösterilen bu yürekli tavır ve tutumlara, gerçek kulluğun örnekliğine şahit olduğunda hayranlığını gizleyemez ve yeniden şehadet getirir. Günümüzdeki genel manevi hastalıklara ve yanlış anlayışlara da kısaca değinerek dersimizin ne olduğunu tarif edip, Rasulullah'ın (s.a.v.) ve Ashab-ı kiramın örnekliğindeki kulluk anlayışına işaret ederek başlıyor kitap. Sekiz tane Abdullah ismindeki sahabi efendilerimizin örnekliğinde kulluğu inceleyeceğini belirtiyor Muhammed Emin Yıldırım Hocamız. Makalenin bundan sonrasında bendeniz bu şahsiyetlerin öne çıkan özelliklerinden ve hayatlarındaki önemli noktalardan çıkardığım notları sizlerle paylaşacağım. Kitabı hemen alıp okuyamayacaksanız kitabın özeti niteliğindeki bu notlardan istifade edebilirsiniz ama alabilecek durumdaysanız kendinizin altını çizerek okumasını tavsiye ederim;
     
    İlki Abdullah bin Mesud ve Tevhid Örnekliği; İman edenlerin altıncısı, Beş yıl Dârü'l-Erkam'ın tâlim ve terbiyesinde yetişmiş. Yirmi üç yıl Efendimiz (s.a.v.)'in bir an yanından ayrılmamış. Hanefi ekolünün piri. Gözlerini yumduğunda arkasında dört bin civarında alim bırakan yiğit bir alim. Medine'de Efendimiz(s.a.v.)'in kendisine komşu edindiği kişi. Özel müsadesi ile hanesine destursuz girebilen üç beş kişiden biri. Allah Celle celâlühü, zayıf vücuduna rağmen imanla ilmin daima hakikate ve galibiyete kavuşturacağına işareten olsa gerek ufak ayağıyla yerde yatan Ebu Cehil'in bağrına basıp kafasını kopartmayı ona nasip etmiş, Ümmeti Muhammed'in firavununu öldürmek ona nasip olmuştur. Hicri 32, Milâdî 653'te vefat etti.
     
    Abdullah bin Amr ve Ahlak Örnekliği; Hz. Ömer'in iman ettiği yıl, nübüvvetin gelişinin 6. senesinde dünyaya gedi. Daha ufacık bir çocukken Mekke'de kulaktan kulağa yayılan ayetlerle kendi kendine gizlice iman ettiği söylenir. Babası Amr bin Âs, Arabın dehası olarak gösterilen, Mekkenin diplomatik temsilcisidir. O da hicretin 7. yılında, Hudeybiye'nin arkasından birçokları gibi iman etmiştir. Annesi ise Mekke'nin soylu ailelerinden, Rayta bint Münebbih b. el-Haccac, fetih olunca hicretin 8. yılının arkasından o da iman etmiştir. Efendimiz aleyhisalâtü vesselâm hicret ettiğinde o daha 6-7 yaşlarında bir çocuktu. Yıllar yılı imanını gizleyerek yaşamış, hicretten sonra ise kabiliyetli olduğunu gören Efendimiz(s.a.v.); "Senin yerin Suffa mektebidir" demiş, okuma yazma bilmeyenleri ona emanet etmiş ve suffa mektebinin muallimi olmuştur. Kendisi günde bir hatim yapan, geceleri sürekli ibadetle geçirdiği için hanımını ihmalden dolayı ayda bir hatim yapması için peygamber uyarısı almış zahid bir alimdi. Kendisi Efendimiz (s.a.v.) ile 4 yıl birlikte bulundu. Kendisinden ne duyduysa yazdı. Bizlere 700 hadis ulaştırdı. Öyle ki en çok rivayeti bizlere aktaran Ebu Hureyre(r.a.); "Abdullah bin Amr dışında Rasulullah (s.a.v.)'in ashabından hiçbiri benden daha fazla hadis bilmez çünkü o hadisleri yazardı ben ise yazmazdım." demiştir. Bir hazine gibi yanında saklayıp vefat edince tabiinden olan talebesi Mücahide verdiği bu sahifelere; "Sahifetü's-Sadıka/Doğru sahifeler" adını verir. İlk üç halifenin hilafetini gören bu yüce sahabi, babası ile Hz. Osman (r.a.)'ın katillerini bulmak niyetiyle silahsız olarak Sıffin savaşına katıldıysa da Hz. Ali(r.a)'a ilk biat edenlerden birisidir. İlimde bu denli derin olan kendisinin hayatı boyunca sabah namazından sonra yatmadığı ve ailesini de yatırmadığı ifade edilir.
    Hicri 65, milâdî 685'te Kahire'de 70 yaşlarındayken vefat etti.
     
    Abdullah bin Ömer ve İbadet; İnanılmaz derecede sünnete ittibalı, Hafsa validemizin kardeşi olduğundan Efendimiz (s.a.v.) hanesine destursuz girip çıkabilen birkaç bahtiyardan biri. Ablasından dolayı Efendimiz (s.a.v)'a ait hem genel hem de mahrem birçok sünnetin inceliğini öğrenmiş, hem kendisi yaşamış, hem de başkalarına yaşatmıştır. Nüvüvvetin 3. Yılı dünyaya geldi. 10 yaşındayken babası Hz. Ömer (r.a.) ile Medine'ye hicret etti. Medine’ye varır varmaz inşa edilmekte olan Mescid-i Nebevinin Suffa Mektebi talebesi oldu. Evine özlem duyar da mescidi terk eder diye hiç evine gitmedi. Evlerinin önünden geçerken bu özlem endişesi ile gözlerini kapadığını ifade eder. Yaşı ufak olduğundan Bedir ve Uhud'a istediği halde Efendimiz(s.a.v)'in müsadesi olmayınca katılamamış, diğer tüm seferlere katılmıştır. Hicretin 49. yılında 60 yaşlarındayken İslam ordusu ile İstanbul'a kadar gelmiştir. Hem cihad hem de ilim aşığı bir kişiliktir. 2630 hadis rivayet etmiştir. Adaşı Abdullah bin Mesud(r.a.) onun için; "İlimde o genç nesil içerisinde Abdullah bin Ömer gibi birini göremedik." demiştir. Gerek sahabeden gerek tabiinden birçok talebesi olmuştur. Şafii ve Maliki mezheplerinin öncü imamıdır. Efendimize (s.a.v.) olan ittibası o kadar büyüktü ki O'nun namaz kıldığı yerleri öğrenip oralarda namaz kılar, yürüdüğü yollarda yürürdü. Öyle ki Hz. Âişe annemiz Efendimizi (s.a.v.) adım adım izlemede onun gibi birini görmediğini ifade etmiştir. Bu büyük sahabi Haccacın yaptırdığı suikast sonucunda bir kaza süsü ile zehirlenerek 82 yaşında şehid edilmiştir. Kendisi hicret ettiği medineden, mekkeye geldiği için medinedeki hicretinden ayrı düşmemek adına, mekkenin harem sınırları dışında bir yere defnedilmeyi oğlu Sâlim'e vasiyet etmiş ve şu anda kabri mahallelerin arasında kalan bir evin bahçesindedir.
     
    Abdullah bin Abbas ve İlim; Hibrü’l Ümme, yani Ümmetin Dahisi; Hibrü’l Arab, yani Arabın Dahisi, ki bunu Sasani hükümdarı demiştir; Tercümânül-Kur’ân, yani Kur’ân’ın Tercümanı; Bahrü’l Ümme, yani Ümmetin İlim Denizi; Rabbâniyü’l Ümme, yani Ümmetin Rabbâni Âlimi; Fakîhü’l Ümme, yani Ümmetin Fakihi; İmamül-Ülema, yani Âlimlerin İmamı; Sultanü’l Müfessirin, yani Müfessirlerin Sultanı. Bu lâkabı kendisine veren kendisi de büyük bir ilim abidesi olan Abdullah bin Mes’ûd’dur. Doğduğu ilk günü Efendimiz’den (s.a.v.); "Allah’ım! Onu dinde fakih kıl ve ona tevili öğret!" diye duâ etmiştir. Efendimizin eşleri olan 2 teyzesi Zeynep bint Huzeyme ve Meymûne bint Hâris’ten (r.a.) onlarca bilgi öğrendi. Hendek gazvesinin yapıldığı sene abisi Fadl 12, kendisi 8 yaşında iken kureyş ordusunun içine gizlenerek hicret etti. Hadis rivayetinde 5. sırada yer alıp 1660 hadis rivayet etmiştir. Efendimiz (s.a.v.)’ i 6 yıl boyunca bir gölge gibi takip etti ve vefat ettiğinde 13-14 yaşlarında bir çocuktu. Çocuk yaşına rağmen Hz. Ömer (r.a.)’ın hilafet döneminde kendisine taktığı "ihtiyarların genci" lakabıyla Bedir ehli sahabilerin danışma meclisinde olurdu. Daha 16-17 yaşlarında kendisinden fetva alınacak kadar çok ilmi vardı. Hz. Osman (r.a.)’ın hilafet günlerinde onlarca sahabi olmasına ve daha 30 yaşında olmamasına rağmen Hac emiri tayin edildi. Amcasının oğlu Hz. Ali (r.a.)’ın hilafeti döneminde daima onun yanında oldu. Tahkim olayında Hariciler onu tekfir ederek küfürle itham ederken İbni Abbas(r.a.) getirdiği delillerle 2000 kadar kişi sayesinde tevbe ederek ve tekrardan gelip Hz. Ali(r.a.)’a biat etmiştir. O aynı zamanda büyük bir mücahiddi. Kuzey Afrika’da, Azerbaycan’da, İran’da ve 667’deki içlerinde Ebû Eyyub El-Ensârî (r.a.)’ın da bulunduğu İstabul seferine katılmıştır. Hicri 61’de Kerbelâ’da Hz. Hüseyinin şehadeti üzerine 7 yıl boyunca ağlamış ve ağlaya ağlaya gözleri kör olmuş ve hicri 68’de 70 yaşında Taif’te vefat etmiştir. Cenaze namazını Hz. Ali (r.a.)’ın alim ve fâzıl oğlu Muhammed bin Hanefiyye kıldırmıştır.
    Abdullah bin Selâm ve Teslimiyet; Medine’de doğmuş, üç yahudi kabilesinden Benî Kaynuka’ya Mensuptur. Soyu Hz. Yusuf’a (a.s.) dayanır. Asıl adı erişilemez, ulaşılamaz anlamına gelen Husayn iken Efendimiz kibir ve büyüklenme anlamı olan bu ismini Abdullah olarak değiştirmiştir. Kendisi bundan sonra; "Bana Abdullah diye hitap etmeyene dönüp bakmadım." demiştir. Kendisi âlim bir kişiydi. Babası Selâm bin Hâris bölgede tanınan meihur Arap alimlerinden biriydi. Oğlunu da âlim olarak yetiştirmişti. Tevrat metinlerinin hafızı, onlarca tefsirini de ezbere bilirdi. O tefsirlerde gelecek Nebî’nin haberlerini okur, vasıflarına ve alametlerine dair birçok bilgiyi bilirdi. Efendimiz (s.a.v.) Medine’ye geldiğinde kendisinin hak peygamber olup olmadığını tespit edebilmek için üç soru belirlemişti ama gelip kendisini ilk uzaktan gördüğünde daha soruları sormadan; "Bu Allah Rasulü’dür! Vallahi bu yüz yalancı yüzü olamaz demiştir." Kendisinin iman etmediğini zanneden yahudi heyeti, Efendimiz (s.a.v.) önünde onu övgülerle anlatırlarken, saklandığı yerden çıkıp kendisinin iman ettiğini söyleyince onu itham etmeye kalkmışlar ve o da kendisi de yahudi milletinden olmasına rağmen onların ne kadar yalancı, iftiracı, zalim ve gaddar olduklarını söylemiştir. Abdullah bin Selâm’ın adı siyer ve meğazi kitaplarından çok tefsir kitaplarında geçmektedir çünkü onun ve onun gibi olanlar hakkında 21 ayet nazil olmuştur. Kendisi Efendimiz (s.a.v.’den 25 hadis rivayet etmiş olmasına rağmen alim kişiliği ile fetva noktasında sayılı alimlerden biridir. Özellikle Hz. Osman (r.a.) hilafetinde kendisi ile ayrı bir dostluğu ve yakınlığı olan Abdullah bin Selâm, Hz. Ali (r.a.)’ın hilafeti zamanında ordunun içinde Hz. Osman(r.a.)’ı öldüren asîlerin olmasından ötürü Hz. Ali (r.a.)’a biat etmemiş olmasına rağmen, "O bizden olan iyi bir adamdır!" demiştir. Hicri 43 yılında Medine-i Münevvere’de vefat etmiştir.
     
    Abdullah bin Zübeyr ve Mücadele; Hem teyzesi hem manevi Annesi Hz. Âişe (r.a.). Annemiz vefat ettiğinde kabrine onu o ve kardeşi Ueve indirdi. Babası ilk iman edenlerden ümmetin havarisi ünvanlı Zübeyr bin Avvam (r.a.). Bu baba Efendimiz (s.a.v.)’in anne tarafından halasının oğlu, baba tarafından hatice annemizin kardeşinin oğludur. Bu yakınlıktan dolayı da her gün Efendimiz (s.a.v.)’in evindeydi. Mekkenin son demlerinde Hz. Ebu Bekir (r.a.)’ın kızı Esmâ bint Ebi Bekir’le evlendi. Abdullah bin Zübeyr böyle şerefli bir ailenin evlâdıdır. Hicretin ikinci ayında doğan Abdullah bin Zübeyr (r.a.) mescide getirildiğinde Efendimiz (s.a.v.) onun için "Allah’ım! Bu çocuğu müslümanlar için bir sevinç vesilesi kıl" dedi ve "Onun ismi dedesinin ismi, onun künyesi de dedesinin künyesidir." diyerek dedesi Hz. Ebu Bekir(r.a.)’ın gerçek adı olan Abdullah bin Osman’ın adına işaret ederek Abdullah ismini verdi. Bu kutlu bebeğin konuşmaya başlarken ilk telaffuz ettiği kelime "seyf", "yani kılıç" oldu. Yiğit babanın yiğit evlâdı olacağını işaret ediyordu. Daha 5 yaşındayken Hendekte bulundu. Mute savaşına katılmayı hevesle arzularken daha bir çocuktu ve Efendimiz (s.a.v.) ona ve yanındaki arkadaşlarına Medineyi emanet ederek gönlünü aldı. Daha 13 yaşında dedesi Hz. Ebu Bekir (r.a.) hilafetinde yalvara yakara Yermük Savaşına katıldı. Hz. Osman(r.a.) hilafetinde 21-22 yaşlarında bir delikanlıydı. İatanbul seferlerine varıncaya kadar birçok sefere katıldı. O hem böyle bir mücahid hem de "Hamâmetü’l Mescid" "Mescid Güvercini" lâkabıyla anılacak kadar da ibadetine düşkündü. Hz. Osman(r.a.) için canını oetaya koyan üç beş kişiden biridir. Cemel vakasında Teyzesi/Annesi Hz. Âişe(r.a.)’ın hep yanı başındaydı. Bu olaydan sonra sünuket tavrı takındı. Hz. Ali (r.a.)’ın hilafetinde Sıffin savaşında yoktu. Hakem olayına gözlemci olaral katıldı. Hz. Hasan (r.a.)’ın 6 aylık hilafetinde de tavrı aynıdır. Emevîlerin valisi Muaviye b. Ebî Süfyân(r.a) halife olunca da tavrı aynıdır ama ona biat etmemiştir. Onunla birlikte Hz. Ali’nin oğlu Hüseyin (r.a.), Hz. Ömer’in oğlu Abdullah(r.a.), Ebu Bekir’in oğlu Abdurrahman(r.a.) da biat etmemiştir. Hz. Muaviye(r.a.) oğlu Yezidi veliaht tayin edince
    Abdullah bin Ömer(r.a.) Taife, Hz. Hüseyin(r.a.) Kûfe’ye gitti. Abdullah bin Zübeyr(r.a.) ise Mekke’de kaldı. Hicretin 63. Senesinde hilafetini ilân etti. Artık Şam’da bir halife, Mekke’de bir halife vardı. 9 yıl hilafet bu şekilde devam etti. Emeviler onu ortadan kaldırmaya muvaffak olamayınca o günün halifesi ve Abdullah bin Zübeyr(r.a.)’ın çocukluk arkadaşı olan Abdülmelik bin Mervan(r.a) tarafından çağının firavunu sayılan Haccâc-ı Zalim görevlendirildi. Onunla savaşarak başarılı olamyacağını anlayan Haccac, onu Kâbe’de muhasara altına aldı. Annesi Hz. Esmâ bint Ebu Bekir (r.a.), kesinkes şehadete kavuşuncaya kadar onun hep destekçisi oldu. Haccac’ın komutanlarından biri olan Tarık bin Amir onun cesareti için; "Analar böyle bir yiğit doğurmadı" demiştir. Bedeni kâbeye çarmıha gerilen bu şehidi annesi Esmâ validemiz 97 yaşındayken defnetti. Birkaç ay sonra da kendisi Rahmana yürüdü.
     
    Abdullah bin Cahş ve Şehâdet; İlklerin Sahabisi; İlk iman edenlerden. İlk seriyyenin ilk komutanı. Allah adına savaş içerisinde bir müşriğin kanını akıtan ilk sahabi. İslam adına ilk esir alan komutan. İslam adına ilk ganimet elde eden komutan. Halifelerden önce islam tarihinde komutanlara verilen isim olarak ilk kez "Emirü’l-Mü’minîn" ifadesini alan, İslam’da ilk kez bir emirnamenin Efendimiz (s.a.v.) tarafından yazılıp emanet olarak verdiği kişi. Daha ayet yokken ilk kez; "Ganimetlerin beşte biri Peygamber’in hakkıdır." diyerek ayıran da odur. Annesi Ümeyme bint Abdülmuttalib, Efendimiz (s.a.v.)’in öz halasıdır. Dayıları ise Hz. Abbas, Ebû Talib, Zübeyr bin Abdülmuttalib,  Hamza(r.a). Nübüvvet geldiğinde o 25 yaşında iman etmiş, Mekke’de 6 yıl süren türlü baskı ve işkencelerden sonra 2. Habeşistan hicrerinin mensuplarından oldu. 7. Yıl sonunda mekkeye geri döndü ve 12. Yılın sonlarına doğru yakınlarıyla birlikte Medine’ye hicret etti. Ebu Cehil geride bıraktığı evlerine el koyup satışa çıkardı. Durumu Efendimiz (s.a.v) anlatınca ona; "Üzülme! o evine karşılık Allah’ın sana cennette daha güzelini vermesini istemez misin?" diye sordu. Medine’ye varınca onun gibi şehadet sevdalısı Âsım bin Sabit ile kardeş oldu. Bedirde şehadet ona nasip olmadı. Uhud savaşı heöen başlamadan önce Sa’d bin Ebi Vakkası aradı. Onunla karşılıklı duâ etmek istediğini söyledi. Şu duâya bakın; "Ya Rabbi! Savaş meydanında karşıma güçlü bir düşman çıkar. Ben onunla çarpışayım. O beni öldürsün. Burnumu ve kulaklarımı kessin. Yarın senin huzuruna çıktığımda Sen bana: Ey kulum, burnun ve kulakların nerede? Burnun ve kulakların neden kesildi? dediğinde Ben senin ve Rasûlü’nün rızası için kesildi diyeyim dedi. Abdullah’ın duası bittiğinde söz verdiğim için Amin de demek zorunda kaldım dedi Ebî Vakkas(r.a.). Abdullah Bin Cahş iman yolunda Sadece 16 yıl yaşadı. Uhud’un meydanında böyle bir akıbetle hayatını tamamladı. Uhud meydanında kabri dayı - yeğen olarak Hz. Hamza(r.a.) ile yan yanadır.
     
    Abdullah bin Ca’fer ve Cömertlik; Babası Ca’fer bin Ebî Talib, Annesi Esmâ bint Ümeys(r.a.). Babası Efendimiz(s.a.v.)’in pek sevdiği amcası Ebu Talib’in oğlu. Nübüvvetin gelmesiyle bu baba daha 25 (veya 32) yaşında iman ederek Mekkede 6 sene Darü’l Erkam’daki yerini aldı. Daha gencecikken bu şanlı baba Hz. Ali(r.a.) ile Efendimiz(s.a.v.) arkasında namaz kılıyorlardı. Habeşistana eşiyle birlikte hicret edenlerdendi. Efendimiz(s.a.v.) talimatıyla Hayber fethedilinceye kadar tam 14 sene orada kaldılar. Daha ilk senesi dolmadan Esmâ validemiz gebe kalmış ve miladi 616’da Abdullah bin Ca’fer doğmuştu. Aynı sene Necaşinin de çocuğu olmuş, o da çocuğuna Abdullah ismini koymuş ve Esma validemizden ricada bulunarak onun çocuğunu da emzirmesini istemiş ve kabul edince iki Abdullah süt kardeşi olmuşlardır. Hicretin 7. Yılı Hayber seferi olunca Medine yolunu tutuyorlar ve Efendimiz(s.a.v.) ile dönüş yolunda karşılaşıyorlar. Efendimiz(s.a.v.) uzun yıllar görmediği amcasının oğlu Hz. Cafer(r.a.)’ı görünce onu alnından öpüyor, sarılıyor ve şöyle diyor; "Vallahi bilmiyorum Hayber’in fethine mi sevineyim yoksa Ca’fer’in gelişine mi!". Medine’ye vardıklarında Efendimiz(s.a.v.) onlara
    bir ev hediye ediyor ve hemen her gün onları ziyaret ediyordu. Daha 13 ay geçmemişti ki Efendimiz(s.a.v.) Mûte’ye ordu göndermek için 3000 kişilik bir ordu hazırlanmasını emir vermişti ve hiç yapmadığı bir şeyi yaparak şehit olmaları halinde birbirlerinin yerine geçecek peş peşe üç komutan tayin etmişti. Bu şanlı baba ordunun ikinci komutanı tayin edildi. O günler Medine’deki Yahudi bir âlim olan Nu’man b. Funhus bu hadiseyi duyuyor ve anında Efendimiz’e (sas) gelerek diyor ki: “Ebü’l-Kasım, gerçekten sen bir peygamber isen söylediğin üç isim de ölür. Çünkü Beni İsrail’in peygamberlerinden biri bir komutanın yerine başka bir komutan atamışsa asla o komutan sağ olarak savaştan dönmemiştir." Efendimiz (sas) bu Yahudi âlime de hiçbir şey söylemiyor çünkü Efendimiz de bunun böyle olacagını çok iyi biliyordu. O isimleri Efendimiz’e (s.a.v.) söylettiren Allah’tı. Bu olayın ardından bu yahudi alim peşpeşe bu 3 yiğidin yanına giderek onlara bu bildiğini anlatıp onları savaştan geri durmaya yönelik kışkırtıyordu. 3ü de tavizsiz bir şekilde şehadet için savaşa gittiler. Denilen gibi de oldu. Peşpeşe söylendiği gibi üçü de şehit düşünce orduyu Halid bin Velid komuta etti ve 3000 kişilik ordu 10.000 kişilik rum ordusunu püskürterek medineye geri döndü. Efendimiz (s.a.v.) Esmâ validemize şehadet haberini verirken onun cennette iki kanadının olduğunu, onun Tayyar olduğunu söyledi. Birkaç gün sonra üç yeğenini de yanına çağırtıp öpüp kokladıktan sonra özellikle; "Abdullah’ın yapacağı alışverişleri kârlı ve bereketli eyle!" diye üç kez tekrarlayarak duâ etti. Kendisi der ki; "Hz. Peygamber (s.a.v.) bana o duaları yaptıktan sonra neye elimi attıysam hep bereketlendi ve hep ziyadeleşti. O hayatının büyük bir kısmını ticaretle geçirdi ve şu lakaplara layık görüldü; "Cömertlik Deryası, Cömertler Kutbu, Abidesi..." Kitaplar kaç kez onun malının tamamını infak ettiğini, medineye dışarıdan gelen 1000lerce hacıya yemek ikram ettiğini, yanına bir ihtiyacı için gelenin asla eli boş dönmediğini yazar. "Biz iyiliği para ile satmayız!" sözü meşhur olmuştur. Kendisinin en meşhur cömertliğine dair olaylardan biri ise Gazzalinin İhyasına giren şu rivayettir; Bir hurma bahçesinde öğünü 3 parça ekmek olan bir kölenin hakkını bir köpeğe ikram ettiğine şahit olunca, köleyi hurma bahçesiyle birlikte sahibinden satın alarak, köleyi azad etmiş ve hurma bahçesini de ona hediye etmiştir. (Bu rivayet beni çok etkilemişti.) Efendimiz (s.a.v.) ne zaman onu görse; "Ey iki kanatlının oğlu! Allah’ın selâmı üzerine olsun!" diyerek bağrına basardı. Efendimiz(s.a.v.) vefat ettiğinde 15 yaşında bir delikanlıydı. Babasından sonra ise Esmâ validemiz Hz. Ebu Bekir (r.a.) ile evlendi. Hz. Ebu bekir vefat edince de Abdullaha Amca olan Hz. Ali(r.a.) ile evlendi. Bu kutlu Abdullah bu büyük insanların dizleri dibinde, onların terbiyesiyle yetişti. Abdullah bin Ca’fer ilk üç halife devrinde pek görünmemekle birlikte Hz. Ali(r.a.) hilafeti döneminde çok aktiftir. Cemel’de, Sıffin’de, Nehveran’da, Hakem olayında amcasının hemen yanı başındadır. Hz. Ali(r.a.)’ı şehit eden harici Abdurrahman bin Mülcem’in cezasını da o uygulamıştır. Bu şehadetten sonra kendisi hayatının geri kalan zamanlarını Medine’de geçirmiştir. Kerbelâya katılmamış ama Hz. Hüseyin(r.a.)’ı defalarca uyararak Hanımı Hz. Zeyneb’i ve oğulları Avn ile Muhammed’i Hz. Hüseyin ile birlikte Kûfeye doğru göndermiştir. Hz. Hüseyin’in ve oğullarının şehit edildikleri haberini alınca günlerce göz yaşı dökmüştür. Siyasi zorluklsrla geçen ömrünü hicri 80, miladi 700 de, 84 yaşında tamamladı ve Cenaze namazını dönemin medine valisi Hz. Osman(r.a.)’ın oğlu Ebân bin. Osman kıldırdı ve Cennetü’l Baki’ye defnedildi. Bu cömertlik abidesi Efendimiz(s.a.v.)’den 25 hadis rivayet etmişti. Bu kitabı alın, hem kendiniz okuyun, hem tüm sevdiklerinize okuyun. "Abdullah" hiç böyle güzel anlatılmadı... Vesselâm.
     
  • Gölge Cinayetler: Farklı Kurgusuyla Bir İlk

    Çoğu okuyucu okuduğu kitabın nasıl yazıldığına dair bir fikri yoktur. okuyucu için kitabın nasıl yazıldığı değil, kitabın iç ve zihin dünyasına ne kadar hitap ettiği ve kendisini ne kadar etkilendiği ile ilgilenir. Bu okuyucunun doğal hakkıdır. Nasıl yazıldığı yazarın sorunudur. Okuyucu yazılanlar üzerinden yazara hayranlık besler. Bu hayranlıkta yazarın okuyucuyla kurduğu empatinin güçlü olmasıyladır. Yani yazar okuyucunun dünyasıyla bağ kurmuş ve okuyucunun adına konuşabilmişse yazar okuyucu için özel demektir. Okuyucu da kendisi için özel olan yazara hayranlık duyar ve yazarın dile getirdiği çoğu şeyi de sahiplenir.

    Buraya kadar bir sorun yok. Asıl sorun ise hayranlık duyduğunuz ve sahiplendiğiniz kitapların içinde duygu ve düşüncelerin yazara ait olmamasıdır. Böyle bir durumda ne yapardınız ve ne hissederdiniz.

    Bu can alıcı soru karşısında “Gölge Cinayetler” kitabı “Hayranın olduğun yazar, kitapların yazarı değilse” alt metinle cevabını aramaktadır.

    Daha önce Türkiye’de bir yazara dair bir polisiye kitabı yazılmadığı gibi yayıncılık sektörü ve kitap fuarlarına dair bu kadar detaylı bir çalışmada yapılmadı. Yayıncılık sektöründe çalışanlar, editörler ve orada olup biten komplolar ilk defa gün yüzüne çıkıyor bu kitapla. Aynı zaman Türkiye’de çoğalan kitap fuarların arka perdesinde merak ettiğiniz her şey akıcı bir dille anlatılmış. Şuandan eminim çok şaşıracaksınız ve inanmakta zorlanacaksınız. Burada değinerek kitabın gizemini bozmak istemiyorum.

    Yazara dönersem: kitapları çok satılan, hayranlarının çoğu kadınlardan oluşan ve ilişkiler üzerine yazan fenomen yazarın öldürülmesinden sonra gelişen olaylar içinde en dikkati çeken soru ise bir yazarın neden, ne için öldürüldüğü kadar yazarın aslında kitaplarının kendisinin yazmadığıdır. Evet, burada kıyamet kopuyor. Onlarca kitaba imza atan, binlerce hayranı olan, sosyal medya fenomeni olan, yazarlık ve kitap okuma üzerine söyleyişiler yapan yazar nasıl olurda kitapların asıl yazarı olamaz.

    Şimdi düşünün başınıza böyle şey geldiğini. Yazara deli gibi hayransınız ve takip ediyor, kendinize örnek alıyorsunuz. Aslında hayranlık duyduğunuz kitapları yazmamış olsun. Ne yapardınız, ne hissedersiniz?

    Gölge Cinayetler de bunun cevabını arıyor? Ve şu sorunun sürekli altını çiziyor: kitabı kim, kimler yazdı? Kimdir bu gölge yazarlar? Evet, bazılarımızın çok duyduğu, bazılarımızın hiç duymadığı gölge yazarlık nedir? Kimler gölge yazarlık yapıyor? Ve en önemlisi kimlere gölge yazarlık yapıyorlar? Siz de merak ediyorsanız, Gölge Cinayetler’i okuma zamanınız gelmiş demektir.

    Yazar, gölge yazarların yaptığının topluma yönelik bir cinayet vurgusuyla kitabı kaleme aldığı kesindir. Bir cinayet vardır: bu cinayetin kat edilen duygular ve düşünceler olduğu daha önemli bir konudur. Fenomenler tarafından kandırılan hayranların kat edilmesidir bu.

    Karşımızda cesurca dile getirilmiş bir konu vardır. Bu konuda kendisi kitap yazmadığı halde, başkasının yazdığı kitabı para karşılığında alıp ben yazarım, benim kitaplarım diye ortalıkta gururla gezen, ikiyüzlü aldatıcıları dile getiren ve her sayfasında şaşıracağınız bir kurgusu ve üslupla yazılan kitabı bitirdiğiniz de okuduğum kitapların yazarı kim sorusunu kendinize korkarak soracaksınız.
  • Gölge Cinayetler: Farklı Kurgusuyla Bir İlk

    Çoğu okuyucu okuduğu kitabın nasıl yazıldığına dair bir fikri yoktur. okuyucu için kitabın nasıl yazıldığı değil, kitabın iç ve zihin dünyasına ne kadar hitap ettiği ve kendisini ne kadar etkilendiği ile ilgilenir. Bu okuyucunun doğal hakkıdır. Nasıl yazıldığı yazarın sorunudur. Okuyucu yazılanlar üzerinden yazara hayranlık besler. Bu hayranlıkta yazarın okuyucuyla kurduğu empatinin güçlü olmasıyladır. Yani yazar okuyucunun dünyasıyla bağ kurmuş ve okuyucunun adına konuşabilmişse yazar okuyucu için özel demektir. Okuyucu da kendisi için özel olan yazara hayranlık duyar ve yazarın dile getirdiği çoğu şeyi de sahiplenir.

    Buraya kadar bir sorun yok. Asıl sorun ise hayranlık duyduğunuz ve sahiplendiğiniz kitapların içinde duygu ve düşüncelerin yazara ait olmamasıdır. Böyle bir durumda ne yapardınız ve ne hissederdiniz.

    Bu can alıcı soru karşısında “Gölge Cinayetler” kitabı “Hayranın olduğun yazar, kitapların yazarı değilse” alt metinle cevabını aramaktadır.

    Daha önce Türkiye’de bir yazara dair bir polisiye kitabı yazılmadığı gibi yayıncılık sektörü ve kitap fuarlarına dair bu kadar detaylı bir çalışmada yapılmadı. Yayıncılık sektöründe çalışanlar, editörler ve orada olup biten komplolar ilk defa gün yüzüne çıkıyor bu kitapla. Aynı zaman Türkiye’de çoğalan kitap fuarların arka perdesinde merak ettiğiniz her şey akıcı bir dille anlatılmış. Şuandan eminim çok şaşıracaksınız ve inanmakta zorlanacaksınız. Burada değinerek kitabın gizemini bozmak istemiyorum.

    Yazara dönersem: kitapları çok satılan, hayranlarının çoğu kadınlardan oluşan ve ilişkiler üzerine yazan fenomen yazarın öldürülmesinden sonra gelişen olaylar içinde en dikkati çeken soru ise bir yazarın neden, ne için öldürüldüğü kadar yazarın aslında kitaplarının kendisinin yazmadığıdır. Evet, burada kıyamet kopuyor. Onlarca kitaba imza atan, binlerce hayranı olan, sosyal medya fenomeni olan, yazarlık ve kitap okuma üzerine söyleyişiler yapan yazar nasıl olurda kitapların asıl yazarı olamaz.

    Şimdi düşünün başınıza böyle şey geldiğini. Yazara deli gibi hayransınız ve takip ediyor, kendinize örnek alıyorsunuz. Aslında hayranlık duyduğunuz kitapları yazmamış olsun. Ne yapardınız, ne hissedersiniz?

    Gölge Cinayetler de bunun cevabını arıyor? Ve şu sorunun sürekli altını çiziyor: kitabı kim, kimler yazdı? Kimdir bu gölge yazarlar? Evet, bazılarımızın çok duyduğu, bazılarımızın hiç duymadığı gölge yazarlık nedir? Kimler gölge yazarlık yapıyor? Ve en önemlisi kimlere gölge yazarlık yapıyorlar? Siz de merak ediyorsanız, Gölge Cinayetler’i okuma zamanınız gelmiş demektir.

    Yazar, gölge yazarların yaptığının topluma yönelik bir cinayet vurgusuyla kitabı kaleme aldığı kesindir. Bir cinayet vardır: bu cinayetin kat edilen duygular ve düşünceler olduğu daha önemli bir konudur. Fenomenler tarafından kandırılan hayranların kat edilmesidir bu.

    Karşımızda cesurca dile getirilmiş bir konu vardır. Bu konuda kendisi kitap yazmadığı halde, başkasının yazdığı kitabı para karşılığında alıp ben yazarım, benim kitaplarım diye ortalıkta gururla gezen, ikiyüzlü aldatıcıları dile getiren ve her sayfasında şaşıracağınız bir kurgusu ve üslupla yazılan kitabı bitirdiğiniz de okuduğum kitapların yazarı kim sorusunu kendinize korkarak soracaksınız.
  • Gölge Cinayetler: Farklı Kurgusuyla Bir İlk

    Çoğu okuyucu okuduğu kitabın nasıl yazıldığına dair bir fikri yoktur. okuyucu için kitabın nasıl yazıldığı değil, kitabın iç ve zihin dünyasına ne kadar hitap ettiği ve kendisini ne kadar etkilendiği ile ilgilenir. Bu okuyucunun doğal hakkıdır. Nasıl yazıldığı yazarın sorunudur. Okuyucu yazılanlar üzerinden yazara hayranlık besler. Bu hayranlıkta yazarın okuyucuyla kurduğu empatinin güçlü olmasıyladır. Yani yazar okuyucunun dünyasıyla bağ kurmuş ve okuyucunun adına konuşabilmişse yazar okuyucu için özel demektir. Okuyucu da kendisi için özel olan yazara hayranlık duyar ve yazarın dile getirdiği çoğu şeyi de sahiplenir.

    Buraya kadar bir sorun yok. Asıl sorun ise hayranlık duyduğunuz ve sahiplendiğiniz kitapların içinde duygu ve düşüncelerin yazara ait olmamasıdır. Böyle bir durumda ne yapardınız ve ne hissederdiniz.

    Bu can alıcı soru karşısında “Gölge Cinayetler” kitabı “Hayranın olduğun yazar, kitapların yazarı değilse” alt metinle cevabını aramaktadır.

    Daha önce Türkiye’de bir yazara dair bir polisiye kitabı yazılmadığı gibi yayıncılık sektörü ve kitap fuarlarına dair bu kadar detaylı bir çalışmada yapılmadı. Yayıncılık sektöründe çalışanlar, editörler ve orada olup biten komplolar ilk defa gün yüzüne çıkıyor bu kitapla. Aynı zaman Türkiye’de çoğalan kitap fuarların arka perdesinde merak ettiğiniz her şey akıcı bir dille anlatılmış. Şuandan eminim çok şaşıracaksınız ve inanmakta zorlanacaksınız. Burada değinerek kitabın gizemini bozmak istemiyorum.

    Yazara dönersem: kitapları çok satılan, hayranlarının çoğu kadınlardan oluşan ve ilişkiler üzerine yazan fenomen yazarın öldürülmesinden sonra gelişen olaylar içinde en dikkati çeken soru ise bir yazarın neden, ne için öldürüldüğü kadar yazarın aslında kitaplarının kendisinin yazmadığıdır. Evet, burada kıyamet kopuyor. Onlarca kitaba imza atan, binlerce hayranı olan, sosyal medya fenomeni olan, yazarlık ve kitap okuma üzerine söyleyişiler yapan yazar nasıl olurda kitapların asıl yazarı olamaz.

    Şimdi düşünün başınıza böyle şey geldiğini. Yazara deli gibi hayransınız ve takip ediyor, kendinize örnek alıyorsunuz. Aslında hayranlık duyduğunuz kitapları yazmamış olsun. Ne yapardınız, ne hissedersiniz?

    Gölge Cinayetler de bunun cevabını arıyor? Ve şu sorunun sürekli altını çiziyor: kitabı kim, kimler yazdı? Kimdir bu gölge yazarlar? Evet, bazılarımızın çok duyduğu, bazılarımızın hiç duymadığı gölge yazarlık nedir? Kimler gölge yazarlık yapıyor? Ve en önemlisi kimlere gölge yazarlık yapıyorlar? Siz de merak ediyorsanız, Gölge Cinayetler’i okuma zamanınız gelmiş demektir.

    Yazar, gölge yazarların yaptığının topluma yönelik bir cinayet vurgusuyla kitabı kaleme aldığı kesindir. Bir cinayet vardır: bu cinayetin kat edilen duygular ve düşünceler olduğu daha önemli bir konudur. Fenomenler tarafından kandırılan hayranların kat edilmesidir bu.

    Karşımızda cesurca dile getirilmiş bir konu vardır. Bu konuda kendisi kitap yazmadığı halde, başkasının yazdığı kitabı para karşılığında alıp ben yazarım, benim kitaplarım diye ortalıkta gururla gezen, ikiyüzlü aldatıcıları dile getiren ve her sayfasında şaşıracağınız bir kurgusu ve üslupla yazılan kitabı bitirdiğiniz de okuduğum kitapların yazarı kim sorusunu kendinize korkarak soracaksınız.