Bitti, Zeze. Çok geç kaldınız.1000Kitap
Ah Zeze! “Ah senin şu kafacığından neler geçiyor neler!”
Başyapıtımızda her şeyi tek başına öğrenmek zorunda kalan beş, yok altı; altı değil, beş olacak yaşında bir çocuk olan Zeze’nin yoksulluk, acı ve ümit dolu hikayesi anlatılmaktadır. Eser yazarın çocukluğundan derin izler taşırken okur olan bizleri de derinden etkiler. En yakın arkadaşı ve sırdaşı ise onun her anlattığını tüm samimiyetiyle dinleyen Xururuca(Minguinho) adlı bir şeker portakalı fidanıdır.
“Şefkat olmayınca hayatın pek değeri kalmıyor.” diyen yazarımız daha altı yaşındayken “şefkat”in anlamını Manuel Valadares adlı bir adamdan öğrenmiştir. Bu öğrenmeden sonra da sevdiği her şeyi şefkate boğmuştur.
Şeytanın vaftiz evladı olduğuna, kanında şeytanlık olduğuna ve kötü bir insan olduğuna o kadar çok inandırılmış ki ne kadar dayak yese de bunu hak ettiği düşündürülmüş. Bir melek kadar saf olan çocuğa sırf yaptığı yaramazlıklar nedeniyle küçücük bir çocuk olduğu unutturulmuştur. Hatta sürekli şöyle der:
“Ben yaramazın tekiyim. Çok kötü bir çocuğum. Bu yüzden Noel’de benim için İsa değil şeytan doğar.”
Hayır bızdık!
“Sen çok cesur bir delikanlısın!”
Ve ne yaparsan yap daha küçücük bir çocuksun. 
José Mauro de Vasconcelos
José Mauro de Vasconcelos·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.