Yazar Kemal Yılmaz
'ın diğerlerinden ayrılan farklı romanı. Genç yaşlı herkese hitap ediyor. Neden böyle kitaplar yazılmıyor ya da yazılamıyor ülkemizde ? Sanırım biraz cesaret gerek. Demek birilerinde o cesaret varmış 1984 gibi bir roman yazılabiliyormuş... Okunmalı demiyorum mutlaka okunulası bir roman...
Dili?
Yine çok akıcı.
Merak unsuru ?
Fazlasıyla var.
Sıkıcı mı?
Asla değil bir solukta okunabiliyor.
Konusu ?
Pek çok yazarın el atamadığı çekindiği şeyler.
Tarzı ?
Kara Mizah, yergi, eleştiri.
Romanın bazı bölümlerinde gülmekten kendinizi alamıyorsunuz.
Diğer romanlarında duygu yüklü bölümler yerine bu kitapta mizah yapılmış. Bu da kolay bir şey değil çünkü günümüzde belden aşağı küfürlere gülen bir kalite anlayışı var.
Sağlam bir kurgu üzerinden yalanlar söyleyerek ülkeyi idare edenlere müthiş bir taşlama ve göndermeler olduğu için pek çok yazarın cesaret edemediği konulara girilmiş. Olayları yine gerçek yaşantıdan almış. Romanda verilen örnek olayların çoğu günlük yaşantınızda yaşayabileceğiniz ya da şahit olduğunuz şeyler.
Günümüzde torpille işe alınanlar o kadar sıradanlaşmış ki, kimse sesini çıkartamıyor. Romanda bu konu öylesine ele alınmış ki gülüyor ama "gerçekten de böyle" diyorsunuz.
Seçimlerden önce verilen vaadler, söylenen yalanları da Kemal Yılmaz ince eleştiri ve iğnelemelerle mizah haline getirmiş.
Kitabın konusu olan ana yalan ise "3 çocuk yapın" tavsiyesini hatırlatıyor. Burada yazar ülke nüfusundaki patlama durumu halinde ne tür bir kaos yaşanabileceğini bazen güldürüp, çoğu zaman da düşündürerek anlatmakta.
Şu an pek kimse tanımıyor olabilir ama belli olmaz belki de kült bir kitap olabilir.