Brezilya edebiyatının klasiklerinden ŞEKER PORTAKALI, Jose Mauro de Vasconcelos'un baş yapıtı kabul edilir. Yetişkinler dünyasının sınırlamalarına hayal gücüyle meydan okuyan Zeze'nin yoksulluk, acı ve ümit dolu hikayesi yazarın çocukluğundan derin izler taşır.
Beş yaşındaki Zeze hemen her şeyi tek başına öğrenir sadece bilye oynamayı ve arabalara asılmayı değil, okumayı ve sokak şarkıcıları ezgilerini de. En yakın sırdaşıysa anlattıklarına kulak veren ve Minguinho adını verdiği bir şeker portakalı fidanıdır.
Kitap sürekli şiddet gören çocuk karakter Zeze ve onun hayal dünyasını okuyucuya her satırında hissettiren bir eser. Her yaşta insanın ömründe bir defa okuması gereken bir kitap. Her sayfasında insanın çocukken acıyı nasıl hissettiğini, buna nasıl karşılık verdiğini gösteren Zeze. Hayatta tek başına bir yerlere varmaya çalışan bir şeyler başarmak istemesinden 5 yaşındaki çocuk bunlar nasıl yapabilir diye sorgulatan bir eser. Bu eser yazarın çocukluğundan esinlenerek yazmıştır lakin Zeze gibi bir sürü çocuk var aramızda onun gibi hırpalanan, ana babaların başarısızlıklarının yoksulluklarının acısının çıkarıldıkları çocuklar.
Son sayfaların da gözyaşımın seller olduğu her okuduğumda bu denli üzüldüğüm, Zeze bunları nasıl başardı diye düşündüren beni kalbimden etkileyen kitap. Zeze'nin devam kitaplarını da okumayı düşünüyorum merakla bekliyorum sizler de beklemede kalın.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.