Her şeyin ölümle son bulacağından hemen hemen emindi. İntiharı bu yüzden seçmişti ya işte: en sonunda özgürlük, sonsuza veren unutuş.
Açıkçası yorum yazmakta zorlandığım bir kitap oldu benim için. Kitaba; herkes tarafından çok sevilmesi ve tavsiye edilmesinden dolayı, aynı zamanda benim birkaç ay önce aynı yazarın Simyacı isimli kitabını okuyup çok etkilenmemden dolayı çok büyük bir beklenti ile başladım. Ama üzgünüm kitap beni hayal kırıklığına uğrattı. Psikoloji konulu eserleri çok sevsem de Veronika’da bu etkiyi bulamadım.
Konusuna değinecek olursak henüz 24 yaşında hayat dolu ve güzel olan Veronika hayatının ve geleceğinin sıradanlığından sıkılıp hayatına son vermek ister ama başarılı olamaz. Sonrasında bulunduğu şehirdeki ünlü bir hastane olan Villete’e yatırılması ve orada yaşadıkları konu oluyor kitaba.
Hastanenin başındaki adamın “ölüm bilinci bizi daha yoğun yaşamaya yöneltir” kanısını kanıtlamak için yalan söyleyerek olacakları beklemesi bana pek ahlaki gelmedi açıkçası.
Kitabın dili oldukça akıcıydı, okumak isteyenleri engellemek kesinlikle istemem. Sonuçta dünya çapında bilinen ve çok sevilen bir eser.
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.