Yusuf Atılgan ile tanıştığım kitap...
Öncelikle kitabın kasvetli, iç karartan ve insanın bir durup nefes alma ihtiyacı hissettiği yerleri olduğunu söylemek gerek. Rahatsızlık duymadan okuyamadım ben. Ancak ana karakter Zebercet' in takıntılı iç dünyasının ne kadar derin ve ustaca tasvir edildiğinin bir kanıtı olduğunu düşünüyorum bu kasvetin.
Kitap sık rastlanmayan bir teknik olan bilinç akışı tekniği ile yazılmış ve bu da okuyucuyu sıkan bir diğer unsur olabilir çünkü bir duruma, olaya veya kişiye bağlı kalamıyorsunuz ve karakterin zihninde yaşıyormuş hissine kapılıyorsunuz sonucunda karakterin o karışık zihni kadar karışıyor sizin zihniniz de.
Zebercet, takıntıları olan ve tüm kitap boyunca kendinizi veya tanıdığınız birini ister istemez onun yerine koyduğunuz ve çok da hoşlanılacak bir karakter olmamasına rağmen kurgunun sonunda kendinizi ona üzülürken bulabileceğiniz ana karakterin ismi. Kitaptan her ne kadar istediğimi alamamış olsam da kullanılan teknik, betimlemelerin derinliği ve bir karakterin iç dünyasının işlenişinden dolayı okunmasını tavsiye edeceğim bir eser.
İyi okumalar :)
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.