Eylül Romanının Realizm Bağlamında DeğerlendirilmesiAşk ve Pişmanlık
Mehmet Rauf’un Eylül adlı romanı da tıpkı aşk-ı memnu gibi yasak aşk temasını realist düzlemde işleyen psikolojik bir romandır. Rauf bu romanı yazarken Aşk-ı Memnu etkisinde kaldığını söyler. Karakterlerimiz de birbirilerine benzer. Lakin aşk-ı memnu hayattandır. Eylül ruhsal çalkantılardan ibaret kalmış ve hayati değildir. Eylül romanındaki aşık karakterlerin yani Suat ve Necib’in hüznü eylül ayının sonbaharlarına benzetilir. Mehmet Rauf bu romanı gözlemleyerek değil, Aşk-ı memnu tesiri ile yazdığı için roman sürükleyicilikten uzak kalmıştır. Hayattan doğmamış olan bu roman gündelik , küçük ve basit hadiselerle oyalanır. Bu yüzdendir ki Suat ve Necip’in aşkı bir ateş çemberine giremeden son bulmuştur.
Süreyya bey Suat’tan yaşça büyük değildir ama sanki bir yaşlı edası ile ve mizacı gereği karısına ilgisiz davranır. Sadece kendini ve egosunu tatmin etmek için yaşar. Süreyya Bey doğu kuşağı altında bocalayan bir batılı ruhudur. Bu iç çekişmeleri ve babasından aldığı sevgi yoksunluğu onu Suat’a ilgisiz davranmaya iter. Burada da soya çekim çok güzel işlenmiştir. Süreyya aynı babası gibidir. Suat’ın cinsel açlığı , ilgisiz bırakılması onu bir aşk arayışına iter ve bu noktada karşısına Necip çıkar. Karakterler yine diğer romanda olduğu gibi belli bir yerde yaşarlar ve olay bu mekan ekseriyeti içerisinde işlenir. Bihter’in ölümü, kaçışı Necip’in ölümü düşünmesi birbirlerine benzer hususlardır. Necip aslında Rauf’tur o da aşkı için intihar etmeyi göze almış biridir. Kİ Mehmet Rauf’un da intihar girişimi olmuştur. Aralarındaki fark Rauf’un aşkı karşılıksızdır .
Suat ve Necip’in aşkı asla kirlenmez tensel bir çekim ile Süreyya Bey’i aldatmazlar. Ruhsal olarak uzaktan uzağa bakışlarda yaşarlar aşklarını. Necip’in gözünde Suat mükemmel bir kadındır ve bu düşüncesi romanın sonunda da değişmez.
İki romanda da karakterlerin yalnız ve rahat hareket edebilmeleri için baba figürü saf dışı bırakılmıştır. Ait oldukları dönemin adeta bir resmini çizen eşzamanlı romanlardır. Eylül romanı biraz daha psikolojik tahliller üzerinden yürür ve bu psikolojik karakter analizleri olayı biraz daha geri planda tutarak eylemleri kısıtlar ama Aşk-ı memnu olaylara da yer verir ve yine iki romanda da aşk simgesi olarak bir eşya kullanılmıştır. Örneğin : Aşk-ı Memnu romanında Bihter’in mendili, Eylül romanında Suat’ın eldiveni. İki romanda da realizmin etkisi ile olay geri plandadır. Yine akımın etkisi ile karakterler iyi ve kötü olarak ayrılmaz, onları olduğu gibi gösterir sonucu okuyucu verir. Comte’un kesin bilginin deneyle sağlanacağı ilkesi ile karakterler deneyerek sonuca ulaşırlar. Hareketlerinde özgür bırakılmışlardır. Ahlaki açıdan sorgulanma korkusu ile roman karakterlerine yön verilmez. Bir laboratuvar gibi etki-tepki üzerinden kurgu şekillenir.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.