Hayattan ve kitaplardan beklentimin olmadı zamanda tanıştık Averçenko'yla. ruslara aşinayım tolstoy'dan, dosto'dan. bu abiler kocaman laflar eden kocaman abiler, averçenko bunların yanında keçeyi suya çalan zıpır bir afacan gibi kalıyor. bu yüzdendir ki okuması rahat, hiç bir yük bindirmiyo üzerinize hatta hafifliyorsun okudukça. mizahı da öyle göze parmak değil tam bir saftirik mizahı. bagzı arkadaşlar gömmüşler safdili, yazık etmişler. haklı oldukları taraf ise belli bir beklentiyle okuyunca hiç bir beklentiyi karşılamaması.