"Kibir.." demişti Napolyon "devrimi yapan şeydi, sadece bir bahaneydi." Bu bir..
"Almanlar olarak çok mutluyuz, özgürlükten kurtulduk." Genç bir Nazi sözü. Bu da iki..
Kitle hareketlerini doğuran nedenlerle ilgili iki temel görüş olabilir bu sözler.
İnsan için sahip olduğu ben'i barındırabilmek, benliğin özgürlüğüne ve seçimlerine katlanabilmek daha doğrusu o sorumluluğu alabilmek her zaman zor olmuştur. Bir gruba aidiyet kimsesiz ve yalnız kalmaktan güzel görünür, yenilgiye uğradığı hayatında bir heyecan tatmak ve eylem uğraşı caziptir. Üstüne vâdedilen, umut ettirilen şeylerin gücü de eklenince kesin inançlı olmaya kapı aralanmış olur. Hele kitleyi yönetecek lider bir kişilik, bir söz erbabı da varsa haydi eller havaya, birleşme zamanı. Birlikle kuvvetli oldum zannederken kendiliği eksilten insanın kitabını yazmış aslında Eric Hoffer. Sonuçta boyun eğdiği, itaat ettiği kadar kafası rahat ediyorsa ve kolektivitenin verdiği güçle iyi hissediyorsa insan sorun yok değil mi? Bu kitlenin yöneldiği alana göre değişiyor.
Sivil organizasyonlardan ordulara, dini inançlardan siyasi ideolojilere kadar tüm kitle hareketlerinin benzer gelişim safhalarının ayrıntılı şekilde anlatıldığı ve sadece analiz yapılıp hiçbir yargılama yapmadan tarafsız bir dille sizi derin sorgulamalara götüreceği bu kitap okunmaya değer..
Eric Hoffer, ailesi Yahudi göçmen, Nazi zulmünden sonra 1951de kitabı yazmış. Beslendiği kaynak ise 7 yaşında kör olup 15inde görmeye başlayarak tekrar kör olurum korkusuyla kendini okumaya vermiş olması. Liman işçiliğinden üniversite hocalığına uzanan yazarın hayatı da kitap kadar ilgi çekici.
Sağlıcakla
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.