Öncelikle, bu kitaba nasıl bir inceleme yazılır gerçekten bilemiyorum. Çünkü bu kitabın değindiklerinin hepsinden bahsetmeye kalksak üzerine yeni kitaplar, makaleler yazmak gerekir, ki yazılmış da bugüne kadar. Bu nedenle ben kitaptan benim çıkardıklarımdan, bana hissettirdiklerinden bahsedeceğim.
Kitabı bitirdiğim anda o karakterlerden artık ayrılacağımın, olaylara tanık olamayacağımın, Alyoşa’yı, Dmitri’yi, İvan’ı bir daha göremeyeceğimin yeni farkına varmış gibiydim ve kitabın birden bitmesi ilkin bana biraz ağır geldi. Çünkü karakterlerin her birine o kadar alışmıştım ki...
Kitabımızda, Fador Pavloviç isimli eğlence düşkünü, sorumsuz, laubali bir baba karşımıza çıkıyor. Fador Pevloviç Karamazov’un üç tane çocuğu vardır. Bunlar üvey kardeştir ve birbirinden uzak büyümüşlerdir. Kardeşlerin en küçüğü (Alyoşa) temiz kalpli, herkesin yardımına koşan, dindar biridir. Ortancası (İvan) inançsız, biraz daha entelektüeldir. En büyüğü (Dmitri) ise haylaz ama iyi yürekli ve inançlıdır. Kitapta bu kardeşler arasında geçenlerden dönemin siyasi-sosyal hayatını, bu hayatın sıkıntılarını, insanın iç çatışmalarını, çelişkilerini ve bunların doğurabileceği sorunları, hem inançsızlığın hem de dinin kötü amaçlar için kullanılmasının eleştirisini, insanın hislerinin ne boyutu erişebileceği, zaman geçtikçe onu yiyip bitirebileceği ve daha yazamadığım, belki de benim fark edemediğim birçok konuyu irdeliyor Dostoyevski. Kitaptaki içsel çatışmalar bence kitabın en etkili ve önemli noktalarından.
Bunun yanında Dostoyevski’nin aynı diğer kitaplarında yaptığı gibi bunda da kendi hayatından izlere çok sık rastlıyoruz. Örneğin, buradaki sorumsuz baba ve onunla anlaşamayan fakat bunun için de bir yandan vicdan azabı çeken oğlunu, kendisinin de babasıyla anlaşamamasından yola çıkarak eklemiş eserine. Ya da birçok karakterin ağzından kendi hissettiklerini birebir aktarmış eserine.
Okurken zorlandım mı, kimi zaman. Fakat kitap sayfa sayısından dolayı gözünüzü kesinlikle korkutmasın. Olaylar bir noktadan sonra sizi içine çekiyor ve okuma hızınız artıyor. Fakat bu eseri hızlı okumaktan çok anlayarak, kendimizi karakterlerle içselleştirerek okumanın daha doğru olduğunu düşünüyorum.
Kısaca bana çok şey katan (hem edebi, hem insani anlamda) hayata bakış açımı bir kat daha genişleten bir eser oldu. Herkesin okumasını istediğim bir kitap ayrıca.Yazardan bahsetmiyorum bile... Dostoyevskiyle de tanışmadıysanız mutlaka tanışmalısınız, bu kitabıyla olmasa bile.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.