Daha önce inceleme yapmamıştım ancak 2 kez okudum, filmlerini, dizilerini ezbere biliyorum. Daha önce bu kadar hayran olduğum bir kitap olmadı diyebilirim. Günümüzün vıcık vıcık ilişkilerini, sahte sevgilerini unutturuyor. Eliza'nın Darcy'den bu kadar nefret ederken aslında sandığı gibi biri olmadığını, hayran olmaya başladığı kişinin yalan makinesi olduğunu anlaması...
En önemli öğrendiğim şey ise Darcy ve Wickham arasındaki farktır. Düşünüldüğünde Darcy sorulmadığı zaman açıklama yapmazken, kendi suçları olmadığı halde gurur yapmasını kız kardeşini küçük düşürmekten ürktüğünü düşünmesine bağlıyorum. Böyle şeylerin gizlenilmesinin nedeni budur sonucunda. Ve Wickham'ın ne sorulmaması ne dinlenmek istenmemesi halinde hikayeyi tamamen suçlayıcı bir şekilde, insanlara iyi görünmeye çalışmak maksadıyla sırf Darcy'e karşı nefret besleyecek kişilere anlatması, onun karakterini karalamaktadır. Ayrıca Darcy, Eliza'ya anlattığı kısımda Wickham'ın Eliza'ya ne anlattığını bilmeden o kadar iyi özetlemesi bence herkesin karakterini ortaya koymuştur.
Austen anladığım kadarıyla dönemi çok iyi analiz etmiş bir kadın. Okuduğum yeri hatırlamamakla birlikte bir söz okumuştum; "Austen yedi adım ötede durup bakışmanın, sarılıp saçma ilişkilerden daha çekici olduğunu keşfetmiştir." bu söze katılıyorum. İnsanlara olması gerekeni ne kadar naif ne kadar asil anlattıysa bizlere de bunları anlamak düşer.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.