" Amantes sunt amentes" diyor Umut'un doktoru.Bir harfle aşıktan deliye ya da deliden aşığa geçilmesi çok güzel diye düşünürken "Ya'aburnee" diye bitiyor bu hüzünlü hikaye. Ayfer Tunç, yazı ve tura adlı iki ayrı bölümde kahramanlarımızın ağzından anlatıyor hikayeyi ve en sonda "Her Şey Çok Çabuk Kayboluyor" bölümünde cümleler biraraya geliyor hangi cümle kimin okur zaten anlıyor. Bölümler1,3,5,...Umut, 2,4,6,...Sanem.
"Suzan Defter" geldi aklıma okurken.
Hikayeyi anlatmayacağım o kısım merak eden okuruna kalacak ama beğendim mi? Beğenmedim mi? Çok kararsız kaldığım bir kitap. Hikaye güzel, akıcı, dili sade, karakterler sizle bir oluyor, oturuyor, anlatıyor sizle acılarını paylaşıyor. Her şey yerli yerinde yani ama konu beni çok boğdu ,üzdü. Hastalık zaten başlı başına üzücü iken Umut'a Sanem ekleniyor onun öyküsü hüzne hüzün katıyor. Kitapta adı geçen herkes mutsuz,huzursuz gibi ya da bir tarafı acıya tutunuyor. Hızla dibe vuran hayatlar var ve insan bu süreçte nelerden vazgeçebiliyor, neleri sorguluyor ya da neleri kabullenebiliyor... Hüzünlenirim, tıkanırım ara ara ama olsun diyorsanız okuyun neticede Ayfer Tunç
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.