Bir bitiş hikayesiyle başlıyor kitap. Buraya kadar deyip intihar girişiminde bulunan bir kız gözlerini yeniden Villete denilen bir akıl hastanesinde açıyor. Son gibi gözüken güzel bir başlangıç... Kesinlikle başından sonuna etkisi altına alan bir roman.
Dışarıdaki insanların senin karakterini, mesleğini, yapıp yapmaman gereken şeyleri söylemesinin bedeli, aslında ufak tefek şeyler gibi gözükürken bir insanın hayatına mal olabiliyor. Bu insanlara biçilen kalıp bence hepimizde var ve hepimiz bir şekilde kendimize, ailemize en çokta çocuklarımıza bir kalıp biçiyoruz. Bunun istemli yapılan bir olay olduğunu düşünmüyorum. Bu zamana kadar bu böyle süregeldi böyle de sürecek. Ama maalesef kimisi bu kalıpları sindirebilirken kimisine de çok ağır gelip kendisini dönülmez sonuçlara itiyor(intihar ya da delirmek gibi..).
Topluma dikkat etmeksizin ağır gelen kalıpları yırtıp atmalı insan, ne istiyorsa onu yapmalı. Hiç kimse kişinin kendisinden önemli değil...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.