Incelememe tamamen kitabı özetlediğini düşündüğüm alıntıyla başlayıp, yine bir alıntıyla bitireceğim.
"Çünkü güvenlik insan haklarının başında gelir. Vatandaşın çalışma hakkı vardır, vatandaşın ev sahibi olmaya ve özgür olmaya hakkı vardır. Hepsi iyi hoş ancak gerçek temel hak güvenliktir. Güvenlik olmadan özgürlük ne işe yarar?"
Devletlerin 21. yüzyıldaki güvenlik takıntıları üzerine söylenebilecek bundan daha iyi bir cümle bilmiyorum. Gerçekten de, 'güvenlik' kavramının, en temel hak olan insanın onurlu ve insanca yaşamasının dahi önüne nasıl geçebileceğini çarpıcı bir biçimde aktarıyor kitap bize. Ve güvenlik önceliğinin yarattığı ve asla telafi edilemeyecek olan o hukuksuzluk, nihayetinde de maruz kalınan haksızlığı haklı bulma hissi...
Psikolojik bir savaş.
Hint kökenli olmasına rağmen, kendisini İsviçreli hisseden ve buna inandıran karakter; kitap boyunca ötekileştiriliyor.
Bir mimarlık projesi için Bağdat'a davet edilmeden evvel -tipik bir Avrupali gibi- titizliği ve adalete olan inancı ile vurgulanan Sam; Bağdat'ta casus olduğu düşünüldüğü için maruz kaldığı işkenceden sonra -haliyle- bambaşka birisi olarak karşımıza çıkıyor.
Yapılan incelemelerde Sam'in saflığı neticesinde casus damgası yediğine yönelik yorumlar yapılmış ise de, buna katılmam mümkün değil. Zira yazar hiçbir noktada Sam'in bu hikayedeki gerçek rolüne yer vermemiş. Belki de yazar Sam'in suçsuzluğuna inanmamızı istemiş ve belli ki incelemelere bakılırsa bunu da başarmış. Fakat kitabın sonunda, ben ikna olamadım. Sam'in masum bir mimar mı yoksa masum kimliği altında gerçek kimliğini gizleyen bir casus mu olduğu bende net degil. Ya da ben Sam'in başına gelenlerin öyle basit bir tesadüf olduğuna şüpheyle yaklaşmayı tercih ediyorum.
Neticede;
"Önce güvenlik gelir. Güvenlik olmadan güzellik olmaz."
***Tavsiye ediyorum. Az bilinen ve az okunmuş, bir solukta okunabilecek sürükleyici ve sarsıcı bir eser.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.