Üç hikayeden oluşan bir kitap. Herkes kitaba adını veren hikayeyi daha çok beğenmiş ama ben diğer hikayelerden daha çok etkilendim. Özellikle son hikayeyi okurken film izlemiş gibi hissettim kendimi. İki yalnız insan ve wondrak hikayelerinin sonu yok yarım bırakılmış. Bu yüzden hikayeyi bitirdikten sonra bir süre kitabı kenara bırakıp düşünüyorsunuz. En sevdiğim mesajı ise wondrak hikayesinin sonuydu. Komutanın yerinde tespitleri... İnsanlar unutur ve alışır yeterince ağladıktan sonra unutacaktır daha da sakinleyecektir düşüncesiydi. Nitekim de öyle oldu gibi gösterilerek yarım bırakılmış.
İyi okumalar diliyorum.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.