Hayattaki en kıymetlimizİnsan ve Duygular
Çocuğu olanların okumalarını tavsiye ederim. Çocuk ile olması gereken ilişkiyi o kadar huzurlu yöntemler ile anlatmış ki bakış açımı değiştirdi.
Ben Yunanca çevirisini okuduğum için Türkçeye nasıl aktarıldığını bilmesemde ( burada Türkçesini bulma imkanım yok) beni en çok etkileyen 199. Sayfadan bir bölümü kendi algıladığım ve hissettiğim gibi aktarmak istiyorum
Çocukların elektronik aletlerden uzak durmalarına yardımcı olabilecek tek bir şey mevcut! Oda onunla daha fazla vakit geçirmemiz diyor yazar. Ayrıca soruyor Neden çocuğun bizi yönlendirmesine izin vermiyoruz.O neye ihtiyacı olduğunu biliyor.Tabiki zamanımız yok.Bu gerçek mi? Tercihlerimizi bir kere daha gözden geçirebilirmiyiz?
Beni en kahreden kısımda ise
" Her gün yüzlerce çocuk hastalanıyor,kaza geçiriyor ve ölüyor.Bu her zaman başkasının çocuğu için geçerli olacak değil. Bir çocuk hayattan kaydığında aldığı kötü notları yada süpürmeye karşı geldiği zamanları hatırlamıyoruz. Onunla geçirdiğimiz mutlu zamanları,oyunlarımızı ortak mutluluğumuzu anımsıyoruz.Her kavgamız için pişmanlık duyuyoruz. Her verdiğimiz ceza içimizi acıtıyor. Çocuklarımızı büyütürken onlarla çatışmaya girmememiz kaçınılmaz olsa dahi gittiklerinde aramızda bağ oluşturmadığımızdan emin olmamız iyi olur"
Gerçekten tokat gibi vuruyor yüzümüze hayatımızdaki asıl değerleri...
Çok sevdim...
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.