Bir şeylere hep geç kalırım ben. Kitaplara, insanlara, fikirlere, hayata ve daha bir sürü şeye.
Martin EDEN'e de geç kaldım...
Bir dosta, bir düşünceye, bir sevgiliye, bir felsefeye, bir kitaba ve bir insana geç kaldım. Yaşamın kaygısından, hayatın karmaşasından, zamanın ve mekânın boşluğundan uzaklaşıp nefes alacak bir liman oldu Martin EDEN...
Kelimeler zihininizde resimler çizerken ruhunuzun erişilmez sınırlarına ulaşıyor. Okumaktan ziyade yaşanılan bir eser. Kitap gözler önüne seriyor aşağılanmaları, hor görülmeleri, görmezden gelinmeleri ve yok sayılmaları...
Eserde yaşam ve buna dahil olan insanlar, değersiz, önemsiz bir yaratık olduğunuzu haykırıyor suratınıza. Yine aynı yaşam ve insanlar etrafınızda pervane oluyor ; para ve ün getirisi samimiyetsiz çıkarlar üzerine kurulmuş ilişki yığınları. Hiçbir önemi kalmayan yaşam belirtisinden uzaklaşıp boşluğa bırakıyorsunuz kendinizi...
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.