Kitabın ruhuma bıraktığı kırıntılar ;1000Kitap
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü, hepimizi bekleyen son olan ölümün belki de en feci olanı idam, idamın da en feci olanı belki de en kirli buluşlardan biri olan giyotin’in başrol olduğu idamdır.
——————————————
Giyotinin icadıyla adaletin tecelli etmediği toplumlarda bu icat bir eğlenceye, sosyalliğe, halkı neşelendirdiği ve Greve meydanında toplanmasına neden olduğunu bu kitap apaçık ortaya koyuyor.
——————————————
Yaşamın sanki insanlar tarafından dağıtılmasına inanan toplum, ölümün de insan tarafından karara bağlandığına şüphesiz inanmıştı.Halkın ellerini patlatırcasına şaklatmalarına şahit olan idam mahkûmları, idam edildiğine değil belki de halk tarafından ölümünün bu kadar sevindirici bir etkiye sahip oluşuna üzülüyorlardır.
———————————————
Tam olarak ne ile suçlandığını bilmediğimiz mahkûmun hakkında verilen idam cezasını, idam saatine kadar akrebin yelkovanı kovalayışından daha hızlı bir şekilde mahkûmun duygularının birbirini kovalayışına şahit oluyoruz.İçler acısı olan kitap tamamen dram temasını ele alarak bir mahkûm gibi hissettiriyor bizleri.Ve belki de kitabın bazı sayfalarındaki mürekkebin gözyaşımızla buluşması kaçınılmaz oluyor.
———————————————
Kitabın Ön Söz’ü kitap kadar değerli.
İdamın çözüm olmadığı, insanın ölüm kararının sadece tanrı tarafından verileceğini, ölümün çözüm değil sadece ders alınsın diye adeta bir tiyatro gibi halka sunuluşunu, suçluyu değil; suçluyu suçlu yapan toplumu ve kafa yapısını iyileştirmenin en iyi çözüm olacağını bizlere söylüyor.
———————————————
!SPOILER!
Kitabın beni en çok etkilediği yerler; Canını alan Giyoninin çırağı olan Cellat’ı düşünmesi, idamın kaldırılmasıyla birlikte Cellat’ın evine ekmek götürememesini bile düşünüyor olması, 3 yaşındaki kızının karışan saçı ve sakalı sayesinde onu tanıyamaması,
—“Baban nerede biliyor musun?” diye sorması kızının ise;
—“Bilmiyorum, benim babam öldü.” demesi onun gerçekten öldüğü an.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.