Merkez İstasyon'unda oturup ağlamasın da ne yapsın...Aşk
Tüm benliği ve ruhuyla aşık olmuş bir kadın. Kavuş(a)mayan iki aşık. Kitabı bir film izlermiş gibi, olay örgüsünü okumayı beklemeyin. Edebiyatta bilinç akışı olarak bildiğimiz teknik bu kitapta aynı zamanda duygu akışı tekniği ile birleştirilerek yoğun bir anlatımla şiirsel bir dilde yazılmış. Yazar yaşananları olaylar üzerinden değil de duyguları üzerinden aktardığı için, sadece aralara sıkıştırdığı ufak olay gelişimi ipuçları sayesinde neler olduğu hakkında fikir sahibi olabiliyoruz. Bir tragedya okuyormuşsunuz duygusu yaratıyor insanda.
Yaşadığı aşkın derinliğini yücelten ama bu yoğun aşkın ağırlığı altında ezilen, umutsuzlukla dibe vurmuş, yine de o aşkın meyvesi için ayakta durması gerektiğini bilen ama bu meyvenin onun umutsuzluğuna ve yalnızlığına bir çare de olmadığının farkında olan, bu sebeple de daha fazla acı çekerek yok olmak isteyen, yine de bir umut, aşkının onu görmesi, duyması ve elinden tutup bu acıya da son vermesini dileyen, kalbi kırık bir kadın, Merkez İstasyon'unda oturup ağlamasın da ne yapsın...
Yazarın kendi hayatı hakkında kitabı okumadan önce bilgi sahibi olmak aradaki boşlukları doldurmamıza büyük oranda yardım ediyor. Genellikle kitapların önsözünü kitap bittikten sonra okurum. Çünkü kitapların çoğunda sonsöz olması gereken açıklamalar ve spoilerlar nedense önsözde yazılmış oluyor. Ancak bu kitap için öncelikle yazarın kısa hayatı ve önsözdeki yazara ait anlatım incelemesi, kitabı okurken daha derinlemesine anlamaya yardımcı oluyor kesinlikle. Anlıyorsunuz ki Elizabeth Smart kendi yaşadığı aşk acısı, hayal kırıklığı, umutsuzluk ve yalnızlığı, bütün bu hislerini dökmüş aslında bu kitaba.
Kitabı okumaya başladınız ve sarmadıysa, kapatın. Devam etmeyin. Ama başka bir zaman yeniden ve kesinlikle ŞANS verin! Çünkü ilk denemeniz sizin için doğru zaman değildir, zihniniz bu duygu yoğunluğu için yeterli sessizlikte değildir demek ki.
İyi okumalar!
·
196 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.