Yalnızlıksız
Yazarın sürekli vurguladığı yalnızlığın aksine; bu kitap buram buram çaresizlik ve yalnızlık kokmadı. Yalnız herkes çaresiz değildir elbette fakat çaresiz olan çoğu insanın yalnız olduğu şu dünyada aşikar değil midir?
Bu denli incinmişliğe rağmen hayata devam edebilmek cesaret ister. Kitabın tüm bu cesaret olgusuna değinmeden, yalnızca kahramanın eski arkadaşı -ya da eski aşığı- ile geçireceği üç güne sıkıştırılacağını düşündüm ve açıkçası kısmen haklıymışım da. :D
Hesaba katmadığım şey çoğu kez neredeyse hepimizin hesaba katmadığı geçmişti. Bunu perdeleyebilmemiz takdire şayan olsa da eninde sonunda kötü bir geçmişle enine boyuna yüzleşmek... Kesinlikle bir meydan savaşı kazanmaya denk olmalı. Bu durumda Marin de bir savaş gazisi oluyor.
Asla dönmeyecek birini özlemek, asla tekrar yaşanmayacak geçmişe özlem duymak acı. Ama bence daha da acısı bunun bilincinde olmamak, tıpkı Marin'in dedesi gibi.
Birbirimizi ve çevremizdekileri incitmeden yaşadığımız nice günlerimiz olsun.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.