Merhaba,
Yine bir Zweig okudum:) Çok güzel bir kitap olduğunu söylemeliyim. Zweig' ın kitaplarında, karakterleri ve onların duygu dünyasını bize sunuş şekli mükemmel. Bireyleri, psikolojik bir yaklaşımla ele aldığı için biz okurlar empati konusunda gayet rahat olabiliyoruz. Kitaplarındaki bu içsel dünya gerçekten sahip olduğumuz ya da çevremizde rahatlıkla karşılaşabilceğimiz kişileri oluşturuyor ve bu bize önceden bir hazırlık oluyor. En azından nasıl tepki vermemiz konusunda bizi bir adım önceden düşünmeye zorluyor.
Okumayan okurlar dikkatli olun:))
Kitapla ilgili şunu söyleyeceğim;
Madam Henriette' nin iki küçük yaşta çocuğu ve kocası var. Bayan C'nin ise iki büyük yaşlarda çocukları var ve kocası ölmüş. Bayan C ve Madam Henriette'nin şartlarının eşit olmadığını düşünüyorum. Madam Henriette' yi yargılamıyorum. Yaptığı seçimler benimle olan dostluğunu etkilemez. Çünkü herkes seçimler yapar ve gayet yanlış ya da doğru olabilir. Ama Bayan C'nin bunu yapması daha kolaydır çünkü geride bıraktığı ağır bir sorumluluğu yoktur. Bayan C ne yaptıysa gerçekten yardım amaçlı yapmıştı. Ama dışardan bakan biri çoğunlukla bunu böyle görmüyor. Belki de biz de görmediğimiz için Madam Henriette yi suçlu buluyoruzdur. Yani birşeylere gerçekten ne kadar saçma bir davranış bu demeden önce iyi bir empati kurmalıyız. Çünkü o insanlar bizim ne düşündüğümüzü önemseyen bizi seven insanlar olabilirler.
Teşekkürler:)
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.