·141 syf.··Beğendi
···Okunma: 10 Şubat 2021 14:39 Spoiler filan içerir
Kumrular: öykü beklenmedik bir sonla bitti, şaşkınım. Serpilin kuşlara partneri gibi davranması ve orgazmla birlikte kuşu avuçlarında ezmesi acayip bı metafordu.( Hadi metafor demeyelim, olayin kendisi ilginç)
Şiir neyi iyileştirir: Mansur abi o şiir nerede? Nereye koydun, bak bu kederli hain sana yıllar önce bir çocukluk yapmış affettin mi onu olgunlugunla?
Aile sofrası: baştan sona ağır bir oykuydu. Narsist anne yine şemsiye gibi örtmüş her şeyi tabi en zayıf olanlar güneş ışığına hasret. Sesini çıkaramayan kadınlar içime işliyor. Önceleri kaniksardim okuyup geçerdim de artık olmuyor boğazımin altında bir yumruk oluveriyor.
Bakire Meryem'in bahçesi: yaraladı
oykudeki ifade doğru adam adonis ve persephone ile afrodit arasında gidip geliyor. Peki afrodit afrodit olmaktan ya da persefon yeraltında olmaktan bıkarsa ne olur? Eski roller oynanmaz, herkese mutluluklar...
Elimi tut: acı bir öykü; yaşlılık, ölüm. Zenne ismail renk verdi bahçeye bakan odaya. Bazen tanık olacagini sandığımiz insanlar çok uzagimizda, burun kivirdiklarimiz ise bir nefes verebiliyor.
Ve son öykü Abdullah asciyi aramak: güzel bir final, Çok etkileyiciydi. Belki biz de birilerinin yazdığı romanda karakterizdir ama yan ama baş karakter. Babamın tutkulu bir erkek olarak yaşadığı hayatı okumak ! Düşünemiyorum. Aslında onlar (bizler) ebeveyn olarak sıkışiyoruz kendi arzularimiz ile babalik-analik rollerimiz arasında. Çocuğumu secsem "ben"i bırakacağım, "ben"i secsem çocuğumu ne acı!
Bir öykü vardı adını hatırlayamadım üzerinde çok düşünmedim etkilenmedim herhalde diye yazmadım. Bugün araba kullanırken bir an geldi ve; yaşlı kadının kocasının odasina neden ince çorapları ve süslü sutyenini giyip gittiğini ve göz suzdugunu anladım. Çünkü hastane bahçesinde kalp krizi geçirmiş kocasını beklerken bahçedeki ağaçların ona bir hayalet gibi göründüğünü, ölümün varlığını hatırlattığıni anladım. Yaşlı da olsa insan yaşıyordur ve yaşamayi hissetmek için nefes almak, ilaç kullanmak, tuvalete tek başına gidebilmek yeterli değildir.