"Gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk,hiç bir yere gitmiyor" der Edip Cansever. İnsanın kişiliğinin,geleceğinin şekillendiği en kritik dönem. Sevgi,sevgi ve yine bol bol sevgiyle kuşatılması gereken zaman dilimi.Kitabı okurken annelik damarım kabardı ve birçok yerde yazarın annesine öfke duydum.
Gerçek adı Aleksey Maksimoviç Peşkov olan Maksim Gorki bu kitapta hafızasından silmek arzusunda olduğu çocukluğunu anlatıyor bizlere. Babasının ölümünün ardından büyükbabası ve büyükannesiyle yaşamaya başlıyor. Bu yeni ortam ona çok yabancı geliyor ve kişilerin davranışlarının sebebini anlamakta güçlük çekiyor.Annesinin ilgisizliği,büyükbabasının kötü tavrı arasında, sevgi gördüğü tek yer büyükannesidir. Okula gittiği kısacık dönem ve çocukluğunun bütün olaylarını gözler önüne seriyor.
"Kafamdan birçok olguyu söküp atmak isterdim,ama bu akılsız milletin köhne yaşantısı öylesine gaddarlıklarla doluydu ki birçok olayı anılarımdan tamamen silemedim" diyor kitabında Maksim Gorki.
Yazar küçük yaşta edindiği bu acı deneyimler nedeniyle 'acı' anlamına gelen Gorki takma adını seçmiş kendine.
Diliyorum ki dünyada hiçbir çocuğun canı yanmasın,mutlulukla,sevgiyle büyüsünler. Kötü olan herşey çocuklardan uzak olsun.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.