Kitap başta bir baba ve amca gözüyle nesil ve çağ farkı olarak gençlerle aralarında ki kendi farklarını ele alıyordu. " Nihilizm" konu başlığı altında sohbet eder gibi okuduğum bir roman oldu.
Başta Arkadi'nin babası ve amcası arasında ki " nesil" farklılıklarının şuan günümüzde nasıl işlendiğini anlatması bana kendi ailemle aramdaki çağ farkını hatırlattı. Sizlerde de bu sorunlar varmı bilmiyorum ama bizde hala, odama kapanıp kitap okumam (kafayı yiceksin bir salona gel insan içinde otur) televizyon izle muhabbetleri oluyor. Onlar gibi saatlerce TV karşısında vakit öldürmediğim için, bazen delirmiş bir insan gözüyle bakıyorlar bana. Tek başıma sinemaya gitmem, gezmem yine onlar için " insanlarla aramda ciddi sorunlar olduğunu" gösterse de bence herkes artık yalnız kalıp kabuklarına çekilmeliydi benim gözümde. Bir nesil atlamak bile geridekilerle o kadar çatışma çıkartabiliyor ki , Arkadi ve Bazarov'u çok iyi anladım.
Fakat kitap ortalarda artık baba ve amcadan çıkıp bu sefer de gençler arasında " nihilizm" e değindi ve o hiç aşık olmam diyen Bazarov bile bu hastalığa tutuldu...
Açıkçası kitabi gerçekten bir babanın oğullarıyla arasında ki muhabbeti okuyacağımı isminden dolayı bana enjekte etmiş olsada, bir Karamazov kardeşler değil di tabikide :)
Hem nesil ve çağ farklılıklarını hemde nihilizm için ufaktan minik bir felsefe olarak okunacak güzel bir klasikti :) sevgiyle kalın.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.