·136 syf.····Okunma: 06 Şubat 2021 01:22 Öbürküler |3.5/5|
Mahir Ünsal Eriş’ten okuduğum ikinci kitap, Öbürküler. Yazara dair söylenen o övgü dolu cümlelerin neden kuruluyor olduğunu az da olsa anladığımı düşünüyorum. Öbürküler, Karakarga yayınlarından çıkmış olan, içerisinde M.K Perker’in çizimlerine yer veren, yazarın kaleme aldığı kısa bir roman.
İstanbul’a iş için gelen bir ailenin, Arnavutköy’deki bir eve yerleşme sürecini anlatan hikayemiz eski İstanbul’un ve dolasıyla eski Türkiye’nin motifleriyle dolu. Kitabın arka kapak yazısında bu nostalji unsuruna dikkat çekilmiş. Ben o yılları şahsen yaşamadığım için bir nostalji hissetmedim, dolayısıyla belki de bazı insanların aksine kitabın kullandığı ögeler bende bir etki yaratmadı.
Eski meydanlar, sokaklar ve trenlerin betimlenişi beni etkilemedi demek istemiyorum. Kast ettiğim o değil. Yazarın dili gayet başarılı ve akıcı. Eski kelimelerin ağır ve telaffuzu zor yapılarına rağmen cümlelerin arasına serpiştirip de metnin temposunu bozmamak bence yazarın bu kitapta sağladığı bir başarı. Böyle durumlarda Türk edebiyatını ana dilimle okuduğum için seviniyorum.
Yazarın hikayeye yaklaşımını beğendim. Kitap hakkında bir yorum okumadığım için bilmiyordum dolayısıyla şaşırdım. Yine de kitabın ufak hacminden ötürü karakterler havada kalıyor. Böyle kitaplarda karakterlerin iki boyutluluğuna pek takılmam, yazarın asıl üzerine durup düşündüğü şeyin kitapta gerçekleşen olaylar olduğu belli çünkü ama bu kitapta, birkaçı hariç karakterlere derinleşme fırsatı verilmeden kitabın bitiyor olmasına üzüldüm.
Kitap biraz daha uzasa daha iyi olmuş olabilirdi ama bu noktada tutmak da yazarın tercihi. Buna karışmamakla beraber, bu nedenden ötürü, karakter mevzusundan dolayı, kitabın kısa bir romandan ziyade uzun bir öykü olduğu izlenimine kapıldım.
Çizimleriyle, hikayesiyle ve anlatımıyla size keyifli vakit geçirtebilecek ve eğer kitap okumaya olan ilginiz azalmışsa, ilginizi yeniden yükseltmenize olanak sağlayabilecek bir kitap, Öbürküler.
Güzel günler dileğiyle. Kendinize iyi bakın.