" Güneşin doğusunda ve batışında birbirini selamlayan zürafalar... Dedemle ben de işte öyle selamlaşıyor ve zürafa sözü veriyorduk birbirimize... "
Ne zaman bunalsam, kendime iyi gelecek bir şeyler yapmak istesem işe önce çocuk kitaplarından başlarım. Aslında "çocuk kitabı" denildiğine pek aldırış etmemek lazım. Yani çocuk kitabı ve sadece çocuklar için algısı oldukça yanlış . En azından biz yetişkinler için bu algıya kapılmak büyük bir kayıp bence . Çocuk kitapları okumak bana çok iyi geliyor. Hem içimi ısıtıyor beni özlem duyduğum çocukluğuma götürüyor hem de çok basit ve net şekilde verilen mesajları görmemi sağlıyor. Aslında çocuk kitapları sayesinde biz yetişkinlere göre olağan olan, alışmış olduğumuz ama düşünüp sorguladığımızda yanlış olan bir çok şeyi görebiliyoruz, yani fark etmemizi sağlıyorlar.
Anıl Basılı'dan okuduğum ilk kitap . Bir dede ile torunun yaşadığı anılar, insanların hayvanlara yaptığı eziyetler anca bu kadar net bir dille ifade edilebilirdi. Kitabı okurken hem içim sıcacık oldu hem de hayvanlara yaptığımız bu zulümlerden dolayı yüreğim burkuldu. Ama daima umut etmeye devam edeceğiz, daha iyi yarınlar için . Bu kitabı tanıdığınız çocuklara hediye edebilirsiniz ama hediye etmeden önce mutlaka sizin de okumanızı tavsiye ederim :)
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.