Zülfü Livaneli: Türk müzisyen, politikacı, yazar ve yönetmen. On parmağında on marifet dediklerimizden. Bütün kitaplarını severek okuduğum yazar, bu kitabında bestelediği şarkıları ve şiirlerini bir araya getirmiş. Her sayfasında ayrı bir duygu, ayrı bir güzellik var. Okurken bir yandan da Abidin Dino’nun desenlerine bakmak, kitabın ruhunu daha da derinden hissettiriyor.
En sevdiğim ve okurken içimde iz bırakan dizeler ise şunlardı:
“Haberleri açma baba, bakmaya korkuyorum
Paramparça insanları görmek istemiyorum”
→ içimde bir sitem bıraktı,
“Işık yener karanlığı
Bak çocukların gözlerine
Umudu kesme yurdundan”
→ umudu hatırlattı,
“Her şeye rağmen ayakta kalmanın mutluluğu
İşte böyle delicesine işte böyle coşkulu bir şey
Yaşamak”
→ hayatın hem acısını hem sevincini hissettirdi,
“Sığınmak gözlerine bir akşamüstü”
→ aşkı fısıldadı,
“Sus söyleme her şey gereksiz artık
Bana düşen dönüp de gitmek
Sonunda elimde kalan
Bir avuç hüzün ve keder”
→ kalpte bir kırgınlık bıraktı.
Ve son olarak,
“Bir gün çok bunalırsan
Denizin dibinde yosunlara takılmış gibi soluksuz
Sakın unutma gökyüzüne bakmayı
Gökyüzü senindir
Gökyüzü herkesindir”
→ en karanlık anlarda bile nefes almayı, başını kaldırıp gökyüzüne bakmayı hatırlattı bana.
··
246 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.