Bir sabah uyandığında tutuklandığını ama normal yaşamına devam edebileceğini öğrenen K. bunun önce bir şaka olduğunu düşünür fakat onun artık bir hükümlü olduğunu bildirmeye gelen Franz ve diğerlerinin ciddiyeti karşısında bu düşüncesinin hiç de mantıklı olmadığını idrak etmek mecburiyetinde kalır. Ortada bir dava ve bir tutuklu vardır fakat bu davanın ne mahkemesi ne de bir savcısının olmaması hikayenin absürt olan yanıdır. Bu absürtlüğe dahil olan bir diğer şey ise çevresindeki herkesin bu davadan haberdar olmasıdır. K. belirsizliğin simgesi olmuştur adeta.
Bastırılmış duygular adamı Kafka okur yapar:))
Hakikaten Kafka mükemmel bir yazar. Onu tanımak çok güzel, onun gözleriyle bakmak çok güzel. Evet, satırlarında onun yalnızlığını hissetmek çok güzel değil belki ama yalnız olmadığınızı hissettirmesi çok hatta başka bir güzel sanki.
Sevgili Kafka, eserlerinde her zaman kendini anlatmış. Dava adlı bu eserinde de kahramanımızın yaşamı yaşayamamasından ötürü kendini yaşama tutuklatması; Kafka' nın kendisini anlattığının bir ispatı değil midir?
Daha çok felsefi bir dile sahip olan Dava, K.' nın hayatına son vermesi ile sona erer. Eğer Kafka ile bu eserde tanışmış iseniz, size geçmiş olsun çünkü Kafka' yı gerek ağır dili olsun gerek absürt hikayesinden olsun artık okumak istemeyeceksiniz. Dava' yı sonlara atmanızı tavsiye etmek isterim gelin görün ki üç dört kitabını okuyan bana, güvenip güvenmeyeceginiz de muamma:) Absürtlük o kadar kötü mü ki ? Her zaman olmasa da bazen iyidir bence..
Dilek hakkınızın stoklarla sınırlı olmadığı bir dünyanızın olması dileğiyle...
·
27 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.