Gayet başarılı bir kişisel gelişim kitabı. Tuba hanımın okuduğum ikinci kitabı. Ön yargılı olmama karşın okudukça hayranlığım arttı kendisine. Bence her öğretmenin okuması gereken bir kitap. Hepimizin sınıfı birer çiçek bahçesi, fakat biçok etken çoğu zaman bu bahçelerin birer çiçek mezarlığına dönüşmesine neden oluyor ne yazık ki. Kitabı okudukça kafamda çocuklarımla yapacağım birçok etkinlik şekillendirdim. ( yüz yüze eğitim başladığında) Fakat bu kadar şeyi bir anda yapmanın daha sonrası için olumsuz sonuç doğuracağını hesaba katmadığımı düşünecek kadar ileri görüşlü olan yazarımız kitabı güzel bi anekdotla sonlandırmış. "2. Dünya savaşı bitmek üzeredir. Çok az Yahudi Nazilerin zulmüne rağmen hayatta kalmıştır. Onların da çoğu açlık sınırının çok altında, bir deri bir kemik, nerdeyse ölmek üzere olan insanlardır. İngilizler Yahudileri soykırım kamplarından kurtarmaya başladıklarında olan biteni görüp çok üzülürler ve içlerinde merhametten bir deniz kabarır. Yanlarına gidip Yahudi esirlere şekerler ve çikolatalar vermeye başlarlar. Bunu büyük bir vicdani sorumlulukla yaparlar ancak onca yıl Nazilerin türlü işkencelerine dayanmış Yahudilerin bir kısmı da bu şekerler sebebiyle o gün, o saatte hayatını kaybeder. Çünkü hiçbirinin vücudu şeker almak için uygun sağlığa sahip değildir ve İngilizlerin yapmak istedikleri iyilik ölümlerine sebep olur. Oysa yavaş yavaş ve şeker oranı daha düşük besinlerle beslenmeye başlasalardı savaştan sağ çıkabilirlerdi.
Keyifli okumalar dilerim...
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.