Fransız yazar Victor Hugo bu eserinde giyotine mahkum edilen bir mahkumun son gününü kaleme alıyor. Bu eserinde birinci ağızdan anlatım yapıyor. Olayları kendi yaşıyormuşçasına etkili bir şekilde dizeliyor. Kitabın başında uzunca bir önsöz bulunuyor. Bu önsöz sıkıcı gibi görünse de aslında o dönemin koşullarını ve ceza sistemini içerdiği için oldukça önem arz ediyor. Ayrıca o dönemdeki zihniyeti de vurguluyor. Yazar kitabın asıl bölümünde de o dönemde yaşayan insanların nasıl vurdumduymaz hatta daha da kötüsü hissiz ve kötü kalpli olduğunu gözler önüne seriyor. Bir idamı izlemek için boş yer kalmayacak şekilde her yeri dolduran o insanlara sitemde bulunuyor. Ayrıca bu eserde yazarın idama karşı olan protestosunu da görmekteyiz. Yazara göre bir kişi ne suç işlemiş olursa olsun idama mahkum edilmemeli. Bunu eserindeki "İntikam almak bireyseldir, cezalandırmak Tanrı'nın işidir." cümlesiyle destekleyebiliriz. Yazarın, kitabın ilk başlarında şiddetle karşı çıktığı kürek cezasını bile idamına yaklaştıkça kabul etmesi de ne kadar çaresiz kaldığını gözler önüne seriyor. Victor Hugo'dan okuduğum ilk kitap olmasına rağmen oldukça etkilendim. Kesinlikle okumanızı tavsiye ediyorum. İyi okumalar.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.