Çocuklara ilgisi olan herkesin okuması gereken bir kitap: Şeker Portakalı.
Kitabı okuyan herkes gibi ben de minik Zeze'yle oldukça çok empati kurdum. Onu ve yaşadıklarını anlamaya çalıştım. Başından geçenleri bazen annesiyle kurduğu bağlanma şekline bazen çevrenin etkisine bazen de (belki de en gerçeksi olan sebep bu) insanların, yaşamın gaddarlığına bağladım.
Hepimiz minik Zeze'yle empati kurduk ama ya Postuga? Onun hayatı hakkında kitapta çok az bilgiler olsa da beni en az Zeze kadar düşündüren ve meraklandıran bi karakterdi. Ne de olsa minik Zeze hayatta en çok ihtiyacı olan duyguyu; sevgiyi, sevilmeyi Portuga'da bulmadı mı?
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.