Aynı anda oluyor sanki; mutlak gerçeği anlayıncaya kadar devam ediyor bu durum. Onu (mutlak gerçeği) anlayınca büyümeye değil, kemale ermeye odaklanıyorsun; çoğalmaya değil durulmaya çalışıyorsun; durmaya değil gitmeye hazırlanıyorsun; doymakla değil temizinden tatmakla yetiniyorsun; mutluluğu değil huzuru arıyorsun. Göz ağlarken de kalp huzurla dolar çünkü... Gülmek bir heyecan patlamasıdır ruh coşkusudur çünkü; huzur ise gönlün tüm dertlerini unuttuğu şahikası, özünü keşfettiği biricik kuytusu..~