Kısa fakat etkileyici bir kitaptı. Vıctor Hugo'nun romantizm etkisinden ötürü olsa gerek oldukça duygu yüklüydü. Başlangıçta çok uzun bir ön söz var. Bu yüzden sıkıcı gelebilir önce ama sabredip ilerlemenizi tavsiye ederim. Bu önsözde neden idam cezalarının kaldırılması gerektiğinden bahsediyor.Kitabın adından anlaşılacağı üzere bir idam mahkumunun yaşadığı son anlar aktarılıyor bize. Mahkumun cezasının ne olduğundan bahsedilmiyor. Sadece çarptırıldığı ceza ve boyutu anlatılıyor. Yazar mahkumun iç sesi olmuştu.Kitabı okurken bir empati ilişkisine giriyorsunuz istemsizce. Mahkum bir anda siz olup,siz onca duyguyu hissediyorsunuz gibi... Yazar sadece bu duyguları vermekle kalmayıp bir suçluyu toplumun kendi elleriyle nasıl var ettiğine de değiniyor. Bazı noktalarda ise çok şaşırdım çünkü suçlu da olsa kellesi koparılan insanları izlemek için sıralara giren,kellesi kopunca bunu alkışlayan insanların olması bir tuhaf hissettirdi bana. Bazen acaba bazı suçlar için idam gelse ne olur diye düşündüğümüz olur. Bu kitap ile o düşünce de yerle bir oluyor. Kitap boyunca affedilmesi için çok bekledim. Evet suçunu bile bilmediğim bir suçlunun affedilmesini istedim o atmosferde. O dönemde kamuyu,hukuku bu kadar şiddetli eleştirmenin riskini alabilen canım Vıctor Hugo'yu okumanızı en içten şekilde istiyorum. Keyifli okumalar...
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.