Dostoyevski'nin tarzını üslübunu bu kitabı ile birlikte daha da belirginleştirdim. Suç ve Ceza kitabı da güzel bir yapıt ama bu kitabını okurken ayrı bir mutluluk duydum. Zaten bu kitabını yayınladıktan 4 ay sonra vefat etmiştir. Yazarın bazı karakterlerinde kendi hayatına dair ip uçlarıyla karşılaşmaktayız. Konusu ise kendi zevklerinin ön planda olduğu bir babanın oğulları ile arasında geçen ilişkileri, çıkarlarını, fikir ayrılıklarını ileri sürmektedir. İlk oğlu Dimitry biraz babasına benzemektedir. O da dünya hayatına maddiyata büyük ölçüde önem veren bir tiptir. İkinci oğlu Ivan biraz daha maddiyattan ziyade manevi duyguları kendi içerisinde anlamlandırmaya çalışmaktadır. Kitabın içindeki benimde üzerinde baya düşündüğüm bir bölüm olan "büyük engizisyon" tamamen bu sorgulama ile geçmektedir. Son kardeş yani Aleksey ise tamamen mistik duyguludur. Maneviyatı her şeyin üstünde tutmaktadır. Hatta Stratez Zosima'nın dönemde önemli bir Papa'nın eğitimini almıştır. Baba'nın yani Fyodor Pavloviç Karamazov'un bir tanede gayri meşru çocuğu vardır. Onuda yanına aşçı olarak almıştır. Bu çocuğun sara nöbetleri olması yazarında zaman zaman böyle nöbetler geçirmesi ile bağdaştırıldığı düşünülmektedir. Ayrıca bu kitapta başta birazcık anlaşılması güç olan bir aşk üçgeni vardır. Baba ile Dimitry oğlan aynı kadını sevmektedir. Bu durum üzerine kitapta birtakım gelişmeler ortaya çıkacaktır. Birde Katerina karakteri vardır. Bu kadını da Dimitry ve Ivan sevmektedir. Son olarak kitap ilk başlarda biraz tanıtıcı bilgiler içerdiği için sıkabiliyor ama biraz ilerleyince sayfaları nasıl bitirdiğinizi anlamıyorsunuz. Okurken hayatın içinden pekçok şey bulacağınızı yeri gelince karakterler ile üzülüp sevineceğinizi düşünüyorum. Ayrıca aşk, felsefe, din, siyaset, sosyoloji, psikoloji gibi konulara da değinilmektedir.
Okumak isteyenlere güzel okumalar diliyorum.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.