ÖLMEK Mİ KOLAY? ÖLÜMÜ BEKLEMEK Mİ?1000Kitap
6 hafta sonra öleceğinizi bilseniz ne yaparsınız? Hem de nasıl, neden, nerede, saat kaçta ve kim tarafından öldürüleceğiniz belirlenmiş... Saat 4'te giyotin masasında bir ölüm... İnsanlar ona korkulacak bir şey olmadığını, acı çekilmediğini, sakin bir ölüm olduğunu, ölümün böylece kolaylaştırıldığını söylüyorlar. Peki ya bu 6 haftalık bekleyiş? Dört duvar arasında çaresizce adım adım ölüme yaklaşmak, ölümü beklemek... Gözlerinin önünden geçen gençliği, çocukluğu, anıları, geriye bırakacağı daha kendisini tanımayan 3 yaşında kızı, ailesi, kısacası her şeyi. Bu düşünceler içerisinde nefes almaya çalışmak... Onlara göre bunlar acı çekmek değil. Son dakikaya kadar hatta ve hatta giyotin masasında dahi affedilmeyi beklemek...Hiç acı çektirilmeden ölüm gününün gelmesi bekleniyor ve bununla övünülüyor. Mahkum işte bundan diyor "manevi bir acının yanında fiziki acının ne önemi var?" Peki idamı izlemek için gelen, meydanı biletsiz açık hava tiyatrosu alanına ya da bir festivale çeviren halkın haykırışları, alkışları, o sevinçlerine ne demeli? Mahkum bunları görünce "Ne kadar sevilirse sevilsin bir kral bile böyle büyük bir coşkuyla karşılanamazdı ...Onlar şapkalarını çıkarıyor, ben de kellemi." diyor. Kısacası kasap et derdinde koyun can derdinde. Ahh insanlarrr!
Halk coşku içindedir. İdamın gerçekleşeceği an gelmiştir. Tüm hazırlıklar tamamdır.
–Merdivenden çıkıyorlar. Saat 4...
Gerçekten uzun zamandır böyle etkilendiğim, kitabı yaşadığım, tüyler ürperten bir kitap elime geçmemişti. Psikolojik yönü çok kuvvetli. Ölüm zamanından önce kızıyla konuşup ona veda ediş anı, kızının onu tanımayışı kısımlarında göz yaşlarıma hakim olamadım. Sonu belli olan bir kitabı bu kadar hevesli okudum. Sayfalar akıp gidiyordu ama bir yandan da geri geri gitsin istiyordum sanki mahkumla beraber bende ölüme yaklaşıyordum ve zaman daralıyordu kitabın sonu gelsin istemiyordum. Bekleyiş anını iliklerime kadar hissettim. Mahkumla beraber giyotine gittim. Mahkumla beraber öldüm. Ara ara durup beklememi ve uzunca düşünmemi sağladı bu kitap.
Ne diyebilirim ki hissettiğim, söylemek istediğim çok fazla şey var ama bir o kadar da düşüncelerimi toparlayıp söyleyecek fazla bir şey bulamıyorum...Kendime soruyorum neden daha önce okumadım? Bu kitabı anlatmaya 3 kelime yeterli diye düşünüyorum evet 'çok çok güzeldi!!' Okuyun okutun.
·
52 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
