Kısa Öznel İnceleme
Kısaca...
Kitabı bitirir bitirmez bu yorumu yazıyorum. Ahmet Ümit, kitabı yazdığı dönemin temel sorunlarına değinmeyi seven ve bunu kurguladığı hikayeleriyle birleştirerek mesaj vermeyi seven biraz yazar. Burada da bu tarz mesajların verildiğini ve toplumsal eleştiriler yapıldığını görüyoruz. Gayet yerinde olan bu eleştirmelerin dışında bazı dini düşünceleri de satır aralarında okuyucuya ilettiğini düşünüyorum, ki bunu çok tasvip etmiyorum. Nitekim gerekli ve yerinde olan sosyal ve toplumsal eleştirmelerle güzel harmanlanmış bir kitabı okurken çok göze batmayan bu detaylar bana hoş gelmiyor. Ancak toplum eleştirmesini güzel yaptığını ve bu eleştirilerle insanları düşünmeye sevk ettiğini söyleyerek kitabı genel olarak bu anlamda beğendim. İkinci konu ise hikayenin kendisi... Ahmet Ümit'in okuduğum ilk ve şuana kadar en beğendiğim kitabı olan İstanbul Hatırası ile karşılaştırmak istedim. Hikaye çok daha basit ve daha tahmin edilebilir kalmış bu kitapta. İlk 100 sayfa çok durağan geçerken, sonradan gelişen olaylarla merak uyandırdı. Hikayenin kurgusu İstanbul Hatırası'ndaki kadar etkilemedi ama fena değil diyorum.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.