İşte, güzel bir hikaye kitabı. İçinde, on iki tane, öykü var. Hepsi de birbirinden güzel ve özel. İlk öykü "Sesimi Duyan Var mı?" kitaba da adını vermiş. Benim de en sevdiklerimden biri oldu. Doksan dokuz depreminde yaşanan acı bir sahne ve cümle ile bitiyor hikaye.
Özellikle Soğuk Yalnızlık, Bozacı, Şehit İsmail ve Tekerlekli Sandalye öykülerini çok sevdim. Güzel kalbini, kalemiyle bütünleyen Fatma Altuntaş'ın bu ilk kitabı, çok tadında. Önü çok açık bir yazar.
Kitabının satışından elde edilen geliri, yardıma ihtiyacı olan insanlara harcayarak iyilikseverlikte de iyinin iyisi olduğunu gösteriyor. Tüm kalbimle yanındayım.
*Her köşesini bilir gibi, kendi hanesine girer gibi, elini kolunu sallayarak bütün kuytuluklarına yerleşti sızı.
*Birden bire başa dönmüş gibi hissetti kendini, ya da hep başta olduğunu.
*"Umarsız, saatlerce, yalın ayak yürümüştüm yağmurda, ta ki sevgisinin sıcaklığı yüreğimden silinene kadar. "
*"Saatler ayrılığı vurduğunda, yokluğunda uyandım."
*Kontrol edebileceğin tek zaman, içinde olduğun andır.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.