Daha önce okuduğum kitabı raftan alıp, tekrar şöyle bir gözden geçirdim. Nede olsa, coronavirüs yüzünden evlere kapandık ve kitap okuma süremiz gittikçe uzuyor. Bu arada iyi ki kitaplarla sıkı dost olmuşum diye düşünmeden edemiyorum. Yoksa bu karantina günlerinde ne yapardım hiç bilmem.
Kitabın adı beni kendine çekmiş ve bir heves okumuştum. Fahrenheit 451, kitap kağıtlarının yanıp tutuştuğu sıcaklık derecesiymiş. Okumaya başlayınca, yazarın neden bu ismi kullandığını anladım.
Olaylar bilinmez bir gelecekte geçiyor. Günümüzde yangınları söndürmekle görevli olan itfaiyeciler, kitapları yakarak yangın başlatıyorlar. Romanın baş kişisi Montag'da bir itfaiye görevlisi. Bir zaman sonra yaptıklarını sorgulamaya başlayınca olayların fitilini ateşliyor. Bu arada, kitapları bu yangınlardan kurtarmak için örgütlenen bir grup insan, kitapları bölüşerek, biz müslümanların kur'an-ı kerimi korumak için yaptığı gibi ezberliyorlar. Kitabın beni en etkileyen kısmı buydu.
Her kitapseveri, mutlak bir isyan kıvamına getirecek (kitapların yanması kimi çıldırtmaz ki?) bu romanı bence herkes almalı ve kitaplığına koymalı. Yalnız, kitabın yanına mini bir yangın tüpü bırakılmalı. Ne olur, ne olmaz.
*Kitaplar aptal olduğumuzu bize hatırlatmak için var.
*"Sadece söylemek zorunda olduğum şeyleri dinleyecek birini istiyorum."
""Mutlu musun?"
"Ne miyim? "
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.