·%11 (83/697 syf.)··Beğendi
Manon'ı, Aelin'dan daha çok sevdiğimi Manon'ı esir aldıkları sahnelerde Aelin'a istemeden de olsa sinir olduğumda anladım. Aslında Manon'a güvenmemekte haksız değildi, ama Dorian'a karşı tavrında haksızdı. Gerçekten Dorian'ın da bir kral olduğunu unutuyor gibi. Bunun büyük bir nedeni de Dorian'ın kral gibi davranmayıp, kendini geri planda tutması olabilir tabii. Aedion'ın, Terrasen'e ve daha ötesine olanlardan Dorian'ı bu denli sorumlu tutmasını da anlamıyorum. Terrasen yok edildiğinde Dorian da sizin gibi çocuktu, yıllarca babasının, 'kralının' himayesinde büyüdü. Ve kimse büyürken beynine yerleştirilen doğrulardan çok çabuk kurtulamaz. Önce bunların yanlış olduğunu keşfetmesi gerekir. Chaol gibi. Kaldı ki Dorian zaten hiçbir zaman babasını desteklemedi, ama krala ne kadar karşı koyabilirdi ki? Koymaya çalıştığı her seferinde bir tehdit aldı. Yargılamayın artık şu çocuğu!
Bir de Manon'ın kaçışından sonra karakter olarak silikleştirildiğini hissediyorum. Yani resmen yazar bize Aelin ve Rowan'ın gücünü hissettirmek ister gibi koskoca Manon Siyahgaga'yı basit birine dönüştürdü. Bu kız bir varis, Uçuş Lideri, Ana olan büyükannesine kafa tutmuş biri, nasıl bu kadar basitleştirdiniz ya şokla okudum. Hele bir yerde Rowan Manon'a sen soldan git kontrol et diyor, Aelin'ın düşüncesi de tam olarak şöyle: "Omuzlarının gerginliğinden aldığı emrin hoşuna gitmediği belli olsa da Rowan'la dalaşacak kadar budala değildi." Pardon? Paaardon? Kusura bakmayın da, Rowan kim ki Manon onunla dalaşamayacak? Tekrar ediyorum, bu kız büyükannesine meydan okudu! Yazara yine sinirlendim. Tamam silikleşsin -ki silikleşmesin de!- ama bu kızın ağzı herkese laf yapıyordu, nasıl ve neden asıl ekibin arasına girdiği anda bu kadar basitleştirdiniz cadımı?
Bu kitabı çok sevemedim ben ya. Manon'ın en ufak bir hareketinde diğerlerinin Aelin'ı koruma sinyallerine istemsizce o kadar sinir oldum ki whdheudh Resmen sevdiğim karakterler daha az sevdiğim karakterler oldular Manon için. Keşke Abraxos hepinizin üzerine otursaydı diyeceğim, cüssesi yetmez küçüğümün.
Bir de şeyi anlamadım ben, bilmiyorum belki bir şeyi kaçırmışımdır. Fenrys ve Gavriel, Lorcan sırf Aelin'ı bulmak için zaten yanlarına gelecek diye Rowan'lara yardım ettiler. Tamam burada sıkıntı yok. E Lorcan geldi. Aelin'ın emri, nasıl Maeve'in emrinden önemli olabildi? Bu adamların kan yemini bunu engellemiyor mu? Sırf Aelin diye mi bir anda kraliçelerinin emri gölgelendi?
Aelin demişken... Aelin'ı özetleyen ve canımı acıtan cümle şu oldu: "Hepsi için planlar yapmıştı. Kendisi için ise hiçbir plan yapmamıştı." Aelin'ın Fey kanını, büyü gücünü, suikastçı hünerlerini geçtim, zekası yetiyor zaten. Kız her sahnede diğerlerinden bir adım önde. Onlar daha şu an ne yapacağız derken Aelin gelecek zamanı düşünmüş ve halletmiş oluyor. Keşke kendini de düşünse diyorsun ama kendini düşünebileceği bir hayatı mı olmuş. Bütün dünyanın kaderi daha kız doğmadan kızın üzerine yazılmış.
Kitabın sonunda yine herkes bir amaç uğruna dağıldı. Hepsinin bir an önce sapa sağlam tekrar buluşmasını ve kimsenin ölmemesini istiyorum ama son kitap tamamen savaş kitabı olacağı için illa ki birileri ölecek... Altıncı kitap sıkar mı diye endişelenmiyor da değilim. İkinci ve hatta üçüncü kitaptaki Chaol olsaydı okumak isterdim, ama dördüncü kitaptaki Chaol'dan sonra eğer hâlâ kafa yapısını değiştirmemişse tahammül edebilir miyim bilmiyorum...