Uzun zamandır beklettiğim üçlemeyi bitirdiğim için tabi ki mutluyum ama bu şekilde vedalaşmak üzücü...
Giriş olarak yazarın özgeçmişinden bahşedilmiş, bu sayede Zeze'nin yazardan ne kadar çok şey almış olduğunu görüyoruz. Ailelerinden, ortamlarından, duygusal olarak yaşamış oldukları boşluktan, kabına sığmaz hallerinden uzaklara gitme arzusuna kadar.
☆
Vasconcelos Zeze'nin ilkgençlik döneminin anlatıldığı Delifişek kitabını kendine çok yakın gördüğünü belirtmiş. Hayallerden çok karakterin psikolojisine inerek yaşadığı karmaşayı, kabullenişleri, baskılara verdiği tepkiyi anlatmış.
☆
Zeze'nin hayallerini, yaramazlıklarını okumaya alıştıktan sonra, onun gözünden isyanını ve özgürlük arayışını okumak, iniş çıkışlı ruh hallerine tanık olmak "çark onu'da dişlilerinin arasına aldı" dedirtti. Çünkü artık yetişkinlerin acımasız dünyasına giriş yaptı. Sığınıp mutluluk oyunu oynayabileceği hayali arkadaşları yok artık. Yaramazlıklarının adı serserilik oldu, özgür ruhuyla yaşadığı tutkulu aşkının adı ahlaksızlık... Fikrini sormaksızın kendinden nasıl fedakarlıklar istenebileceğini öğrendi ve bazısının nasıl can yaktığını. Hep görmek istediği sevgiye birazcık sahip olabilmek için nelerden vazgecebileceğini tecrübe etti, bununla birlikte kimseye yaranamayacağını... Toplumun insanı nasıl yargıladığını görünce küçükken aldığı uyarıları mumla aradığına eminim... Çıktığı yolculuğa eşlik etmek, sonrasında kavuşmasına şahit olup sevilmenin mutluluğunu yaşadığını görerek veda etmek isterdim...
☆
Onunla tanışmadıysanız daha fazla bekletmeyin derim. Ama çok büyütmeyin de, bırakın içinizde bir yerde biraz çocuk olarak kalsın... Keyifli okumalarınız daim olsun, kitapla kalın...
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.