Ayşe Kulin'in Handan kitabı ne okuyacağımı bilmeden başladığım bir kitaptı açıkçası. Arka kapağını okuduktan sonra ilgimi çekmişti, hemen almıştım sahaftan. Bir süre rafta bekledikten sonra vaktinin geldiğini düşünüp okumaya başladım.
Kitabın başlarında Handan'a çok kızdım, yaptığı yanlış tercihleri gördükçe 'Kendine gel Handan!' diye söylendim. Ama kitap ilerledikçe Handan'ın güçlü bir kadına dönüştüğünü okurken onu sevmeye başladım.
Kitabın ilerleyen sayfalarında olaylar beklemediğim bir yöne doğru eğildi ve belki de Ayşe Kulin'in kalemine pek de hakim olmadığım için bu beni şaşırttı. Kitapta yakın geçmişte yaşanan gezi parkı olaylarına bolca yer verilmiş, okurken bizzat kendiniz orada bu direnişin içindeymişsiniz gibi hissediyorsunuz. Bunların yanında ülkemizdeki ve dünyadaki düzen ve adalet anlayışı da eleştirilmiş.
Ayşe Kulin 79 yaşında olmasına rağmen gençlerin halini anlıyor, onlara sesleniyor. Okurken bir öğrenci olarak kendimi ötekileştirilmiş değil, anlaşılmış hissettim.
Bunların yanında Handan karakterinin içtenliğini ve samimiyetini de sevdim. Tepkilerine güldüm ve başlarda ona çok kızsam da kitabın sonunda Handan'ı severek kitaplığıma kaldırdım.
Kısa sürede, keyifle okuyabileceğiniz bu roman bende Ayşe Kulin'in başka kitaplarını okuma isteği de yarattı.
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.