Erdem Erinç'in kitap için yazmış olduğu sunuş yazısını okumasaydım kitaba dair düşüncelerimi netleştirmekte zorluk çekerdim şüphesiz çünkü Harms ilginç bir yazar. Çocuklardan nefret ettiği halde yazdığı çocuk kitapları, çocukların o dönem en çok okuduğu kitaplar arasındaymış mesela. Yazdıklarının birçoğunu peçetelere falan yazmış, hepsi el yazısı ile yazılmış zaten bu kitapta derlenen öykülerin, yazıların.
Öykülerin birçoğunda duyarsızlaşmanın getirdiği anlamsızkık vardı sanki. Sürreal, absürt, başı sonu olmayan, hatta aynı öykünün içinde bile birkaç öyküyü okuduğumuz öyküler mevcuttu. Alışılageldik forma uyan öyküleri okurken dahi bir anda yazar öyküyü bitiriyordu "çok fazla yazmışım, burada kesiyorum" diyerek. Bazı öyküler "bir adam bir sabah kalkmış, işe gitmiş, gelmiş" kadar sıradan, bazıları anlamlandırmaya çalışılacak derinlikte, bazıları bir araya gelmiş cümlelerden oluşan anlam bütünlüğü olmayan yazıları çağrıştıran hikâyelerdi. Sözün özü; oldukça farklı bir deneyim, bence herkes bir şans vermeli yazara. Öykülerini, yazılarını okumaktan ziyade Harms'ı okumak deneyimlenmeli bence.
·
186 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.