İçerisinde çok fazla eski kelime-artık Arapça kökenli mi Farsça kökenli mi ya da Osmanlıca Türkçesi mi bilemeyeceğim- kullanıldığı ve sürekli sözlük açma gereği duyduğum için çok sıkılarak okuduğum bir kitap oldu. Bu kelimelerin öğrenilmesi, öğretilmesi gerektiğini düşünenlere de dil sürekli değişir diyorum. Artık bizim zamanımızda kullanılmıyorsa, o kelimelerin yerine yenisi kullanılmaya çoktan başlanmışsa bu eski kelimeleri onlarca yıldır gömülü oldukları yerden çıkartmaya çalışmanın manasını göremiyorum. Bu ve bunun gibi eski kelimelerin kullanıldığı kitaplar keşke sadeleştirilse en azından yeni nesil daha rahat ve akıcı bir şekilde bu eserleri okumuş olur. Bildiğim kadarıyla Aşk-ı Memnu' da bu şekilde bir sadeleştirme yapılıp kitabın yeni nesillerce daha rahat okunması sağlanmıştı. Ki onu okurken bu kadar zorlandığımı hatırlamıyorum.
Kitap zaten kapağında da belirtildiği üzere Türk toplumunun Doğu ile Batı arasında bocalamasını inceliyor. Tabii ki de kitabı okurken çok daha farklı anlamlar çıkarılabilecek yerler var. Aynı zamanda güzel, beğendiğim, altını çizdiğim yerler de oldu.
Ama kitap sadeleştirilmedikçe kitabı tekrar okusam diğer insanların verdiği şahane, çok güzel bir kitaptı vs. tepkisini veremeyeceğimi düşünüyorum.
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.