🏵 Remziye Sevinç ~~ 366.Gün
.
Biz
Bütün imla kitaplarından
Kovulduk
Ne yapsınlar
Onlar da haklıydılar
Hiçbir kurala uymuyorduk
Ama, nasıl uyardık ki
Hep
Ayri yazmak istiyorlardı bizi
.
🗨 Evet size yine bir şiir kitabı ile geldim. Ama buna bayıldım. Sebebi ise şiirlerin altına küçük notlar düşülmüş. Ne zaman ,nerede yada ne için yazildigina dair. O zaman okurken daha bir anlamlı oluyor. Size birkaç alıntı daha paylaşırım o zaman daha rahat kalemi ile ilgili fikriniz olur. Şiir kitabı yorumlamak naçizane beni aşıyor. Hangi duygu ve düşüncelerle yazdığını bilmiyorsunuz o yüzden yorumlamak zor roman gibi değil. Ama en azından bu kitapta yazılma sebebi anlatılmış o yüzden çok sevdim. Şiir severlere tavsiyemdir.
.
Selâmi'yi vurdular
Akşam yemeğindeydik
Yalnızdı, kaldırımda,uzanmış
Kollarında sevdası
Ay doğmamıştı, alaca karanlıktı
Haberi Koreli Celal getirdi
Aksam yemeğindeydik
Sesinde düğümler, elleri titriyordu
Selâmi'yi vurdular
Ceyhan'ın ortasında
Ay doğmamıştı, alaca karanlıktı
Selami'yi vurdular
Kollarında sevdası
( Çocukluğumun Ceyhan'ı Selâmi'yi ve sevdasını yıllarca konuştu. )
.
Kadıköy iskelesindeyim
Gözlerini bekliyorum,
Gün batımı bakışlarını...
Önce gülüşlerin geliyor
Sonra,alev taşıyan kirpiklerin
Vapura beraber bindik;
Titreyen yüreğim, gülüşün,
Gün batımı yüklü gozlerin
Ve o güzel dayanilmazligi
Teslim oluşumun...
( O iskelede o gozleri beklerken sadece 21 yaşındaydım. Bu şiiri 41 yıl sonra yazdım. Bazi şeyler, yillar geçse de güzel kalmayı beceriyorlar.)
·
14 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.