Kendime döndüm, sandım ki kendime geleceğim. İçimde uzun, upuzun bir yol. Git git, bitmez. Sus sus, geçmez. İnlesen kimse duymaz.”
Ayna Çarpması-Murat Özyaşar
“Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karşısında oturdum.”
“Bu sabah aynaya baktım, kimseyi göremedim.”
“Ayna” metaforundan hareketle uzaklara, çocukluğuna giden, kendini arayan, kendi uzağına düşen, kendine kırgınlıklarıyla susmaların yolunu tutan, kendi kapısını uzun uzun çalıp o kapıyı açtıramayan, kendi yalnızlığıyla yüzleşen, yani bir hayatla hesaplaşmaların tüm sancılarını yaşayan yarım kalmış kahramanların öyküleri.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.