Oscar Wilde'ın tek romanı olan bu kitapta 3 ana karakter var ve kendisi bu karakterleri insanların beni sandığı kişi, benim kendimi sandığım kişi ve asıl olmak istediğim kişidir diyerek tanıtıyor. Kitabın dilinden hızlıca bahsetmek gerekirse diyaloglar aşırı akıcı, özellikle Lord Henry'nin konuştuğu yerler su gibi akıp gidiyor.
*Burdan sonraki kısımda spoiler bulunabilir.
Kitabın içeriğine gelecek olursak her şey Basil'in, Dorian Gray'in bir portresini yapmasıyla başlıyor. Dorian bu sırada Basil'in dostu Lord Henry ile tanışıyor ve Lord Henry'nin gençlik üzerine söylediği söylemler Dorian'ı çok etkiliyor ve tablo bittiğinde "Keşke tablo yaşlansa ve ben genç kalsam. Keşke bunun bir yolu olsa." demesiyle olaylar burada şekillenmeye başlıyor. Lord Henry ile dostluğu artan Dorian'ın kişiliği Lord Henry'nin söylediği şeyler üstüne yavaş yavaş şekillenmeye başlıyor ve kendisini düşünen yaptığı hiçbir şey için vicdan azabı çekmeyen birisine dönüşmeye başlıyor. Tablo ise Dorian böyle bir kişiliğe döndükçe çürümeye, kötüleşmeye başlıyor. Bu yüzden Basil'e çok sinirleniyor ama aslında kendisinin de istediği bu değil miydi zaten?
Karakterleri biraz konuşacak olursak Gray narsist bir kişilik. Yakışıklılığı, güzel yüzü yüzünden kimse onun kötü bir şey yapacağına inanmıyor ve insanları kolayca etkisi altına alabiliyor. Lord Henry ise biraz züppe ama oldukça da zeki bir karakter ve oldukça manipülatif birisi. Kendisi Dorian'ın karakterinin şekillenmesinde böyle birisi olmasında başrol. Basil'e gelecek olursak Dorian'ı ilham kaynağı, onun portresini de başyapıtı olarak görüyor. Kendisi diğer iki karakterin aksine içine kapanık birisidir.
Yazarın kendi hayatında hapishanedeyken Douglas'a yazdığı mektuplar ise De Profundis isimli kitapta bir araya getirilmiş. Oscar Wilde'ı tanımak isteyenlere okunması öneriliyor. En kısa zamanda alıp okuyacağım.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.