Lübnan asıllı ABD’li ressam, şair, yazar ve filozof olan Halil Cibran’ın bu eseri El Mustafa adında birisinin (Bazı çevirilerde ermiş, bazılarında ise bilge bir kişi olarak geçiyor.) 12 yıl boyunca yaşadığı Orfales kentinden ayrılıp doğduğu yere gitme vakti geldiğinde halkıyla vedalaşırken halkın, insanlık ve hayatın genel durumu hakkında sordukları sorulara verdiği cevaplardan oluşuyor.
Cibran, Aşk-evlilik-çocuk, yeme-içme, sevinç-keder, çalışma-ticaret, kanun-suç-ceza, dua, sadakat, zaman ve özgürlük gibi konulardaki görüşlerini yirmi altı bölümde sembolik ve farklı bir bakış açısı ile okuyucuya aktarmış. Yaşam yolunda karşımıza çıkan güncel konular ele alınıyor.
Kitabın hacmi küçük (60 sayfa) ancak anlamı büyük. Bir yönüyle felsefi olan eser sade ve anlaşılır bir dile sahip. Yine de üzerinde durup düşünerek okumakta fayda var. Yazarın başyapıtı sayılabilecek bu eseri herkesin okumasını öneririm.
ALINTILAR:
Hakikati buldum" değil, "Bir hakikat buldum" deyin. "Ruhun yolunu buldum." demeyin. "Kendi yolumda yürürken ruhla karşılaştım. deyin.
Malınızdan mülkünüzden verdiğinizde pek fazla bir şey vermiş sayılmazsınız. Gerçekten vermek kendinden vermektir. Çünkü mal mülk, bir gün gerekeceği endişesiyle alıkoyup sakladığınız şeylerden başka nedir?
Sıkıntıya ve dara düşünce dua ediyorsunuz; keşke sevinciniz doruklarda olduğunda ve bolluk günlerinizde de dua etseniz.
Aranızda sevme gücünün uçsuz bucaksız olduğunu hissetmeyen var mı?
Yazılanı silecek olan alın terinizdir.
Sevgiye çıkan yollar dik ve zorludur. Ancak sizi çağırdığında o yola düşün.
Sevginin derinliği ayrılık vakti gelip çattığında anlaşılır.
Arkadaşınız, sevgi ile ekip, minnet duygusuyla biçtiğiniz tarlanızdır. Çünkü siz onun yanına aç gelir ve onda huzur ararsınız.
Çalışmak hayatı sevmek, hayatın en derin sırrını bulup çıkarmak demektir.
Siz kurallar koymayı çok seversiniz, Ama kuralları bozmayı daha çok seversiniz. Tıpkı okyanus kıyısında sabırla kumdan kuleler yapan, sonra da kahkahalarla onları deviren çocuklar gibi.
Güzellik şefkatli ve naziktir. Kendi ihtişamında mahcup genç bir anne gibi dolaşır aramızda.
Birbirinizi sevin ama aşkı pranga eylemeyin: Bırakın ruhlarınızın kıyıları arasında dalgalanan bir deniz olsun aşk.
Birbirinize kalplerinizi verin, fakat saklamak için değil. Çünkü yalnızca Hayat'ın elleri kalbinize sahiptir."
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.