Okuduğum en güzel kitaplardan biriydi. Ama sonu hüzünlü biten kitapları oldum olası sevememişimdir. Kitap bir çocuk için şefkatin ne kadar önemli olduğunu hatta en önemli şey olduğunu çok güzel anlatmış. Sırf yaramazlık yaptı diye dünyanın dayağını, azarını nasıl çektiğini, o küçük bedenine ne kadar yüklenildiğini, hayata yetişkin kafasından veya yetişkin penceresinden bakmıyor ve onlar gibi hareket etmiyor diye ne kadar kötü davranıldığını, sonrada çocuğun istedikleri şekilde biri olduğunda aslında onu en iyi en güzel halinin ilk ve doğal halini olduğunu çok acı bir şekilde anlamaları. “ Ama en önemlisinin en kötüsün insandaki fiziksel yaralar değil kalbiyle veya yüreğiyle bağlandığı kişiyi kaybettiğinde ki acı olduğunu çok güzel anlatıldığı bir eser. ”
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.