Bir adam tanıdım, buz mavisi gözleri boğulduğum tek denizdi. Acısı acım, mutluluğu mutluluğumdu. O, Levent Köksal’dı... O aşktı, bataklıkta yeşeren gül bir gül kadar büyüleyiciydi, o benim sonsuz siyahımdı...
Eylül’ün bir trafik kazası ile değişen hayatı ve aşık bir adam olan Levent’in yüreğine biçtiği kin, nefret... Olmayacak bir aşk hikayesine kendilerini kaptıran iki masum...
Eylül ehliyetini aldığı ilk zamanlarda annesi ile dolaşmaya çıkmak için ısrar eder. Gitmeyelim demelere kulak asmayan Eylül annesiyle beraber yola çıkarlar. Kendi sonları olduğu bilinmeyen bir sona... Gerçekleşen trafik kazası hem Eylül’ün hem de Levent’in hayatlarını alt üst eder.
Geçen zaman içerisinde mimar olan Eylül işe başlayacağı şirketin ortaklarından birinin Levent olduğunu öğrenir ve işi bırakmak ister. Ama Levent’in onun için planları ve içinde soğumayan bir nefreti vardır. Birbirlerinin sonu olacaklarını anlayan Eylül ise kaderine boyun eğmekten başka yapacak bir şeyi yoktur.
Eserin 500 sayfa olması belki göz korkutuyor olabilir ama kendisini su gibi okutuyor. Sürekli bir merak içerisinde sonuna geliyorsunuz. Aslında ben olayları kitabın ortalarını geçince çözmüştüm ama insan yinede merak ediyor. Ne olacak acaba? Gerçekten böyle mi? diye.
Koray karakteri benim için vazgeçemeyeceğim ve çoğu kişinin sahip olmak istediği arkadaştı resmen. Betül ise görmeyi özlediğim avukat olan güçlü kadın karakterlerden biriydi.
Fakat benim için kitap fazla uzatılmıştı. İçerisindeki betimlemeler bazı yerlerde beni aşırı sıkmaya başlamıştı ve artık bir sonuca bağlansın demeye başlamıştım. Çünkü çözüyorsunuz bir şeyleri ister istemez o yüzden artık ne bu ya nasıl bunu yaptı merakı doğuyor.
Yazarımızın ilk eseri olmasına rağmen bence kalemi güçlü ve devam edeceği takdirde kendini çok daha iyi yerlere getireceğine inandığım bir yazar.
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.